Οι ασθενείς με μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα που έχουν υποστεί θρόμβωση σπλαχνικής φλέβας και λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή παρουσιάζουν υψηλό κίνδυνο για μείζονα αιμορραγία και για υποτροπή θρόμβωσης: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση.

Σε αυτήν τη μεταναλυση, από τις 4.624 μελέτες που αρχικά εξετάστηκαν, συμπεριλήφθηκαν 9 μελέτες με συνολικά 443 ενήλικες ασθενείς με  μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα που έχουν υποστεί θρόμβωση σπλαχνικής φλέβας (splanchnic vein thrombosis-SpVT) με διάμεση παρακολούθηση 3,5 ετών. Τα καταληκτικά σημεία της ανάλυσης περιελάμβαναν την υποτροπιάζουσα φλεβική θρόμβωση (SpVT και μη SpVT), την αρτηριακή θρόμβωση και τη μείζονα αιμορραγία. Στους 364 ασθενείς με μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα που έχουν υποστεί θρόμβωση σπλαχνικής φλέβας και έλαβαν αντιπηκτική αγωγή, μείζονα αιμορραγία παρατηρήθηκε σε 2,8 (95% CI: 1,5-5,1, I² = 95%)/100 ανθρωπο-έτη, υποτροπιάζουσα φλεβική θρόμβωση σε 1,4 (95% CI: 0,8–2,2 I² = 72%)/100 ανθρωπο-έτη και αρτηριακή θρόμβωση σε 1,4 (95% CI: 0,6-3,3, I²=92%)/100 ανθρωπο-έτη, αντίστοιχα. Μεταξύ 79 ασθενών (από 4 μελέτες) που δεν έλαβαν αντιπηκτική αγωγή, το συνολικό ποσοστό συμβάντων για μείζονα αιμορραγία ήταν 3,2 (95% CI: 0,7-12,7 I²=97%)/100 ανθρωπο-έτη, για υποτροπιάζουσα φλεβική θρόμβωση 3,5 (95% CI: 1,8-6,4, I²=88%)/100 ανθρωπο-έτη, και για αρτηριακή θρόμβωση 1,6 (95% CI: 0,4-6,6, I²=95%)/100 ανθρωπο-έτη. Συμπερασματικά, οι ασθενείς με μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα που έχουν υποστεί θρόμβωση σπλαχνικής φλέβας και λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή, έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μείζονος αιμορραγίας και υποτροπιάζουσας θρόμβωσης. Απαιτούνται ωστόσο περαιτέρω μελέτες για τον προσδιορισμό της βέλτιστης αντιπηκτικής προσέγγισης όσον αφορά την αντιπηκτική αγωγή σε αυτούς τους ασθενείς.

Άρθρο: (Anticoagulation for splanchnic vein thrombosis in myeloproliferative neoplasms: a systematic review and meta-analysis 
https://www.jthjournal.org/article/S1538-7836(24)00442-2/abstract )

Πηγή: https://www.imetha.gr/