Στην πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ανοιχτού τύπου μη κατωτερότητας στη Ν. Κορέα, 960 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε εμφύτευση ενδοστεφανιαίας πρόθεσης τύπου drug-eluting τουλάχιστον 1 έτος πριν, τυχαιοποιήθηκαν σε μονοθεραπεία με DOAC ή σε συνδυασμένη θεραπεία (DOAC & κλοπιδογρέλη). Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν το καθαρό κλινικό όφελος από τη θεραπεία το οποίο συμπεριελαμβανε την εμφάνιση ενός θρομβωτικού επεισοδίου (έμφραγμα, θρόμβωση ενδοπρόθεσης, θάνατος, εγκεφαλικό) ή μείζονος/μη-μείζονος αιμορραγίας στους 12 μήνες. Στην ομάδα μονοθεραπείας το καταληκτικό σημείο παρατηρήθηκε σε 9,6% έναντι 17,2% στην ομάδα με συνδυασμένη θεραπεία (λόγος σχετικού στιγμιαίου κινδύνου (ΗR) 0,54; 95.2% CI, 0.37 σε 0.77; P<0.001), ενώ η αιμορραγία εμφανίστηκε σε 5,2% στην ομάδα μονοθεραπείας έναντι 13,2% στην ομάδα με συνδυασμένη θεραπεία (ΗR, 0.38; 95% CI, 0.24 σε 0.60). Σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που είχαν υποβληθεί σε τοποθέτηση drug-eluting ενδοστεφανιαίας πρόθεσης τουλάχιστον 1 χρόνο πριν, η μονοθεραπεία με DOAC αποδείχθηκε μη κατώτερη της συνδυασμένης θεραπείας όσον αφορά τα δυσμενή κλινικά συμβάντα.
Άρθρο:(Lee JS et al. for the ADAPT AF-DES Investigators. Therapy for Atrial Fibrillation in Patients with Drug-Eluting Stents. ADAPT AF-DES ClinicalTrials.gov number, NCT04250116. ΝEJM, November 8, 2025, DOI: 10.1056/NEJMoa2512091)
Πηγή: https://www.imetha.gr/
