Ασθενείς με ασυμπτωματική στένωση της αορτικής βαλβίδας (ΑΒ) και διατηρημένη λειτουργικότητα αριστερής κοιλίας παρακολουθούνται ανά 6μηνο ή 12μηνο αλλά δεν είναι υποψήφιοι για επέμβαση σύμφωνα με τις τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες. Στην πολυκεντρική μελέτη EARLY TAVR τυχαιοποιήθηκαν 901 ασθενείς μέσης ηλικίας 76 ετών σε πρώιμη διακαθετηριακή αντικατάσταση ΑΒ ή σε συντηρητική αντιμετώπιση. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες (83,6%) ήταν χαμηλού περιεπεμβατικού κινδύνου και παρακολουθήθηκαν για περίπου 4 έτη. Βρέθηκε ότι το πρωταρχικό τελικό σημείο (θάνατος, ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, μη-προγραμματισμένη νοσηλεία για καρδιαγγειακά αίτια) ήταν κατά 50% λιγότερο συχνό στην ομάδα της παρέμβασης συγκριτικά με την ομάδα της παρακολούθησης. Επιπλέον, 87% των ασθενών στην ομάδα της παρακολούθησης υπεβλήθη τελικά σε επέμβαση στη διάρκεια της παρακολούθησης, χωρίς να εμφανιστεί σημαντική διαφορά στην εμφάνιση περιεγχειρητικών επιπλοκών ανάμεσα στις δύο ομάδες. Οι συγγραφείς συμπεραίνουν ότι μια στρατηγική πρώιμης παρέμβασης με διακαθετηριακή αντικατάσταση της ΑΒ σε πάσχοντες από σοβαρή αλλά ασυμπτωματική στένωση ΑΒ υπερέχει της απλής παρακολούθησης όσον αφορά στη θνησιμότητα και στη νοσηρότητα των ασθενών.

Άρθρο:

(Généreux P, Schwartz A, Oldemeyer JB, et al. N Engl J Med. 2024. doi: 10.1056/NEJMoa2405880. Epub ahead of print)

Επιμέλεια:

Χ. Μιχαλακέας, Καρδιολόγος,
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών,
Επιστημονικός Συνεργάτης Β’ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής,
Π.Γ.Ν.«Αττικόν»

Λ. Ραλλίδης, Καθηγητής Καρδιολογίας,
Β΄ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική,
Π.Γ.Ν. «Αττικόν»

Πηγή: https://eelia.gr/