Έναν νέο έξυπνο και συμφέρον για το σύστημα υγείας τρόπο έγκαιρης διάγνωσης της καρδιακής αμυλοείδωσης τρανσθυρετίνης, η οποία χωρίς θεραπεία έχει εξαιρετικά κακή πρόγνωση, ανακάλυψαν Έλληνες καρδιολόγοι στην Α’ Καρδιολογική Κλινική του ΕΚΠΑ στη Μονάδα Καρδιογενετικής και Αθλητικής Καρδιολογίας και έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό Amyloid.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η αμυλοείδωση αφορά παθολογική αναδίπλωση μιας πρωτεΐνης που μεταφέρει τη φυσική ορμόνη του θυρεοειδούς, τη θυροξίνη. Αυτή η πρωτεΐνη, η τρανσθυρετίνη, αντί να φύγει από τον οργανισμό όταν επιτελέσει το έργο της, «τσαλακώνεται», δεν φεύγει, αλλά πάει και κάθεται σε όργανα όπως η καρδιά, οι νεφροί, σε νεύρα, στο γαστρεντερικό σύστημα (στομάχι, έντερα), στις αρθρώσεις και δυσχεραίνει τη λειτουργία τους. Όταν αυτή η πρωτεΐνη συσσωρεύεται στα όργανα κάνει την αμυλοείδωση.
«Εμείς σε μία μεγάλη πολυκεντρική μελέτη πήραμε τις αξονικές τομογραφίες θώρακος και αγγείων που ήδη είχαν κάνει 600 ασθενείς με στένωση αορτής στο δικό μας και άλλα καρδιολογικά κέντρα της Ελλάδας, αλλά και της Κύπρου και μελετήσαμε την πιθανότητα να έχει κάποιος καρδιακή αμυλοείδωση, χρησιμοποιώντας πολύ εξελιγμένη τεχνική τεχνητής νοημοσύνης. Δηλαδή αναλύοντας την αξονική τομογραφία, βρήκαμε τα χαρακτηριστικά εκείνα, τα οποία αναδεικνύουν τη συγκεκριμένη νόσο. Έτσι, λοιπόν, αν κάποιος κάνει μία αξονική τομογραφία για άλλο λόγο, εμείς μπορούμε να βρούμε αν έχει αμυλοείδωση ή όχι. Εξέλιξαμε και πιστοποιήσαμε αυτή την τεχνική, η οποία μπορεί αρκετά σύντομα να είναι και ένα εργαλείο διαθέσιμο που κανείς μπορεί να το ενσωματώσει στους αξονικούς τομογράφους».
1 στους 10 με στένωση αορτής πάσχει από καρδιακή αμυλοείδωση χωρίς να το γνωρίζει
Τη σημαντική αυτή είδηση ανακοινώνει σε συνέντευξη του στο Πρακτορείο Fm και στην δημοσιογράφο Τάνια Μαντουβάλου, ο ένας εκ των τριών κύριων ερευνητών της μελέτης, καθηγητής Καρδιολογίας ΕΚΠΑ και υπεύθυνος της Μονάδας Καρδιογενετικής και Αθλητικής Καρδιολογίας Χαράλαμπος Βλαχόπουλος, ο οποίος μάλιστα επισημαίνει ότι 1 στους 10 με στένωση αορτής πάσχει από καρδιακή αμυλοείδωση, χωρίς όμως να το γνωρίζει. ( σσ οι άλλοι δύο κύριοι ερευνητές της μελέτης είναι ο επίκουρος καθηγητής καρδιολογίας Αλέξιος Αντωνόπουλος και ο καθηγητής Καρδιολογίας Κωσταντίνος Τσιούφης).
Ο κ. Βλαχόπουλος παραχωρεί τη συνέντευξη και ως πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του συνεδρίου «Καρδιακή Αμυλοείδωση- Γενετικές Μυοκαρδιοπάθειες- Αθλητική Καρδιολογία» που διοργανώνεται από την Α’ Καρδιολογική Κλινική του ΕΚΠΑ και τη Μονάδα του, η οποία αποτελεί την πρώτη ιστορική Μονάδα Μυοκαρδιοπαθειών και Αθλητικής Καρδιολογίας στην Ελλάδα με σημαντικό κλινικό και ερευνητικό έργο. Το συνέδριο διεξάγεται από την Πέμπτη έως και σήμερα στο Αμφιθέατρο Cotsen της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών.
Αρκετά συχνή και σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης
Όπως αναφέρει ο κ. Βλαχόπουλος, η καρδιακή αμυλοείδωση προσβάλλει, κυρίως αλλά όχι μόνο, μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους. «Είναι μία νόσος που την αγνοούσαμε στο παρελθόν, γιατί δεν υπήρχαν και διαγνωστικές τεχνικές να την βρούμε έγκαιρα, αλλά δεν υπήρχε και θεραπεία, μέχρι σχετικά πρόσφατα. Οπότε τώρα που έχουμε περισσότερα εργαλεία στα χέρια μας, μπορούμε να πούμε ότι σε κάποιες περιπτώσεις, υποκατηγορίες ασθενών όπως π.χ με στένωση αορτής, η νόσος αυτή μπορεί να είναι και αρκετά συχνή. Επίσης, η νόσος αρκετά συχνά συνυπάρχει με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης».
30% βελτίωση στην πρόγνωση και την ποιότητα ζωής επιφέρει η θεραπεία
Οι ασθενείς με αμυλοείδωση, αν δεν πάρουν θεραπεία, έχουν πολύ κακή πρόγνωση, καθώς 1 στους 4 θα πεθάνει μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, τονίζει ο κ. Βλαχόπουλος. «Αντιθέτως αν πάρει τη θεραπεία, η οποία είναι μία πολύ απλή θεραπεία, ένα χάπι από του στόματος στις περισσότερες περιπτώσεις, και πολύ αποτελεσματική, μπορεί να βελτιώσει μέχρι και 30% την πιθανότητα να ζήσει, αλλά και την ποιότητα της ζωής του, που είναι και το ζητούμενο στις μεγαλύτερες ηλικίες». Μπορεί κανείς ανιχνεύοντας την αμυλοείδωση πρώιμα να μη χρησιμοποιήσει κοστοβόρες για το σύστημα εξετάσεις, αλλά αντίθετα να βοηθήσει το σύστημα υγείας, χορηγώντας πιο γρήγορα τις διαθέσιμες θεραπείες, έτσι ώστε να υπάρχει χαμηλότερη νοσηρότητα, μικρότερη πρόσβαση σε δομές υγείας, χαμηλότερο κόστος στα ασφαλιστικά ταμεία, καταλήγει ο καθηγητής Καρδιολογίας Χαράλαμπος Βλαχόπουλος.
