Μέχρι τώρα οι αισθητήρες είχαν υψηλές απαιτήσεις σε ότι αφορά την παροχή ενέργειας και απαιτούσαν μεγάλες ποσότητες ιδρώτα.
Ερευνητές από τις ΗΠΑ και το Λιντς της Αυστρίας δημισούργησαν ένα μικρό εργαστήριο που λειτουργεί με ηλιακή ενέργεια και μπορεί να φορεθεί απευθείας στο δέρμα σαν γύψος. Ένας βιοαισθητήρας χρησιμοποιεί ενέργεια από μια ηλιακή κυψέλη μεγέθους κέρματος δύο ευρώ που αναπτύχθηκε στο Λιντς για να παρακολουθεί τον μεταβολισμό αναλύοντας τον ιδρώτα του σώματος και στέλνει τα δεδομένα σε ένα smartphone, αναφέρουν στο περιοδικό Nature Electronics.
Ο αισθητήρας φέρεται να παρέχει αξιόπιστα αποτελέσματα ακόμη και με μικρές ποσότητες ιδρώτα.
Υπάρχουν ήδη επιθέματα ιδρώτα για αθλητές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτίμηση της απώλειας υγρών κατά τη διάρκεια της προπόνησης, για παράδειγμα. “Αλλά λειτουργούν χωρίς ηλεκτρονικά, για παράδειγμα αλλάζοντας χρώμα, δεν υπάρχει ανάλυση και αξιολόγηση”, εξήγησε στο Αυστριακό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Μάρτιν Κάλτενμπρούνερ από το Τμήμα Φυσικής Μαλακής Ύλης του Πανεπιστημίου του Λιντς και το Εργαστήριο Μαλακών Υλικών LIT.
Οι συνάδελφοί του στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech) εργάζονται εδώ και αρκετό καιρό πάνω σε ηλεκτρονικούς αισθητήρες που μπορούν να ανιχνεύουν ειδικά μόρια στον ιδρώτα του σώματος (βιοδείκτες) και να παρέχουν έτσι πληροφορίες για διάφορες μεταβολικές διαδικασίες.
Μέχρι τώρα, όμως, οι αισθητήρες αυτοί είχαν υψηλές απαιτήσεις από την παροχή ενέργειας και από την άλλη πλευρά απαιτούσαν μεγάλες ποσότητες ιδρώτα, από αυτούς που εκκρίνονται μόνο κατά τη διάρκεια έντονης σωματικής δραστηριότητας.
Ο Kaltenbrunner και οι συνεργάτες του ανέπτυξαν τώρα μια εύκαμπτη και ελαφριά μονάδα ηλιακών κυψελών. Έχει το μέγεθος ενός νομίσματος των δύο ευρώ και επομένως μπορεί να τροφοδοτεί με ενέργεια όχι μόνο τον αισθητήρα, αλλά και τα ηλεκτρονικά συστήματα αξιολόγησης και την επικοινωνία με το smartphone, ακόμη και σε εσωτερικούς χώρους.
Χρησιμοποιούν μια ειδική κατηγορία υλικού (περοβσκίτης) για τις ηλιακές κυψέλες, έτσι ώστε οι ηλιακές κυψέλες να είναι “ακόμη πιο αποδοτικές σε χαμηλό φωτισμό, σε αντίθεση με τις ηλιακές κυψέλες πυριτίου. Αυτό είναι ιδανικό για εφαρμογές σε εσωτερικούς χώρους, όπου μπορείτε να αξιοποιήσετε στο έπακρο το ελάχιστο διαθέσιμο φως”, δήλωσε ο Kaltenbrunner.
Οι ερευνητές του Λιντς έδειξαν ότι ένα τέτοιο ηλιακό κύτταρο μπορεί να γίνει κατάλληλα σταθερό, λειτουργεί καλά επί εβδομάδες και μήνες και παρέχει αρκετή ενέργεια.
Πηγή: https://www.iatronet.gr/amp/article/117971/vioaisthhthras-parakoloythei-to-metavolismo-meso-toy-idrota
