Οι ερευνητές βρήκαν επίσης ότι η χαμηλή φυσική δραστηριότητα συσχετίστηκε με αυξημένο ενδομυϊκό λιπώδη ιστό και μειωμένη άλιπη μυϊκή μάζα.
Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο βαθιάς μάθησης για την ανάλυση της σύστασης των μεγάλων μυών στη μαγνητική τομογραφία (MRI), Γερμανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι αναλογίες του ενδομυϊκού λίπους και της άλιπης μυϊκής μάζας συσχετίζονταν με υψηλή αρτηριακή πίεση και μη υγιή επίπεδα λιπιδίων και σακχάρου στο αίμα. Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Radiology.
Στη συγκεκριμένη αναδρομική μελέτη, 11.348 συμμετέχοντες (56,9% άνδρες, διάμεση ηλικία 43 ετών) χωρίς γνωστά προϋπάρχοντα νοσήματα υποβλήθηκαν σε ολόσωμη μαγνητική τομογραφία σε πέντε κέντρα απεικόνισης.
Χρησιμοποιώντας έναν αλγόριθμο κατάτμησης (segmention) -μια μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη διαίρεση δεδομένων σε νοηματικά μέρη ή περιοχές βάσει κοινών χαρακτηριστικών- τον οποίο ανέπτυξαν, οι ερευνητές ποσοτικοποίησαν την ποσότητα του ενδομυϊκού λιπώδους ιστού (κρυμμένο λίπος) και του λειτουργικού μυϊκού ιστού στους παρασπονδυλικούς μύες που διατρέχουν τη σπονδυλική στήλη μεταξύ του αυχένα και της πυέλου.
Μέχρι πρόσφατα, η μέτρηση αυτών των χαρακτηριστικών απαιτούσε χρονοβόρα χειροκίνητη ανάλυση.
«Ο σκελετικός μυς αποτελεί βασικό παράγοντα της μεταβολικής υγείας, επηρεάζοντας τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα μέσω πολλαπλών οδών, συμπεριλαμβανομένης της ρύθμισης της γλυκόζης, του ενεργειακού μεταβολισμού και των φλεγμονωδών αντιδράσεων, οι οποίες επηρεάζουν όλες τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Sebastian Ziegelmayer, αναπληρωτής καθηγητής και ακτινολόγος στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου.
Οι εργαστηριακές εξετάσεις και οι κλινικές εξετάσεις αποκάλυψαν ότι πολλοί είχαν προηγουμένως αδιάγνωστες καταστάσεις: υπέρταση (16,2%), μη φυσιολογικό σάκχαρο αίματος (8,5%) και μη υγιή λιπιδικά προφίλ (45,9%). Τα λιπίδια είναι λιπαρές, ελαιώδεις και κηρώδεις ενώσεις που εκτελούν διάφορες λειτουργίες στον οργανισμό.
Μετά από προσαρμογή ως προς την ηλικία, το φύλο, τη φυσική δραστηριότητα και την τοποθεσία της μελέτης, η αύξηση του ενδομυϊκού λιπώδους ιστού συσχετίστηκε με σημαντικά υψηλότερη αναλογία πιθανοτήτων για υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση), μη φυσιολογικό σάκχαρο αίματος και μη υγιή λιπιδικά πρότυπα και για τα δύο φύλα. Η αύξηση της άλιπης μυϊκής μάζας συσχετίστηκε με προστατευτική δράση έναντι των καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου μόνο στους άνδρες.
«Για τις γυναίκες, είδαμε ότι η άλιπη μυϊκή μάζα παρέμεινε σχετικά σταθερή έως τις ηλικίες 40 έως 50 ετών, μετά από τις οποίες παρατηρήσαμε σημαντική μείωση», δήλωσε ο Δρ Ziegelmayer. «Αυτή η χρονική στιγμή συμπίπτει με τη μετάβαση στην εμμηνόπαυση και τη μείωση των οιστρογόνων, γεγονός που μπορεί εν μέρει να εξηγήσει γιατί βρήκαμε προστατευτικές συσχετίσεις της άλιπης μυϊκής μάζας μόνο στους άνδρες».
Οι ερευνητές βρήκαν επίσης ότι η χαμηλή φυσική δραστηριότητα συσχετίστηκε με αυξημένο ενδομυϊκό λιπώδη ιστό και μειωμένη άλιπη μυϊκή μάζα.
Δεδομένου ότι η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιείται ήδη ευρέως για άλλους κλινικούς σκοπούς, ο Δρ Ziegelmayer δήλωσε ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ευκαιριακά για την ενίσχυση του παραδοσιακού ελέγχου παραγόντων κινδύνου, παρέχοντας πρόσθετες πληροφορίες υγείας από σαρώσεις που ήδη πραγματοποιούνται.
