Η αντιθρομβωτική διαχείριση μετά από διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) σε ασθενείς χωρίς ένδειξη για από του στόματος αντιπηκτική αγωγή (OAC) παραμένει ετερογενής και βασίζεται σε περιορισμένα δεδομένα από τυχαιοποιημένες μελέτες. Οι ενδείξεις υποστηρίζουν μονοθεραπεία με χαμηλή δόση ασπιρίνης, αν και εγείρονται ανησυχίες για επαρκή προστασία σε ασθενείς υψηλού ισχαιμικού κινδύνου. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε TAVI είναι συνήθως ηλικιωμένοι με συχνές συννοσηρότητες, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο ισχαιμικών συμβαμάτων, ενώ η αιμορραγία παραμένει σημαντική επιπλοκή, αν και μειώνεται χάρη στη μετάβαση από DAPT σε SAPT, στη βελτίωση των τεχνικών και στην ευρεία χρήση διαμηριαίας προσπέλασης. Νεότερα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η μονοθεραπεία με αναστολέα P2Y12, όπως η τικαγρελόρη, μπορεί να προσφέρει αποτελεσματική αντιαιμοπεταλιακή δράση με χαμηλότερο αιμορραγικό κίνδυνο σε υψηλού κινδύνου πληθυσμούς. Η τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική μελέτη REAC-TAVI 2 συγκρίνει τη χαμηλή δόση τικαγρελόρης (60 mg) έναντι της ασπιρίνης ως μονοθεραπεία μετά από TAVI, με στόχο την αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας σε θνησιμότητα, ισχαιμικά και αιμορραγικά συμβάματα, προσφέροντας κρίσιμα δεδομένα για τη βελτιστοποίηση της αντιθρομβωτικής αγωγής σε ασθενείς υψηλού κινδύνου.
Τα αποτελέσματά της αναμένεται να συμβάλουν ουσιαστικά στη βελτιστοποίηση της αντιθρομβωτικής αγωγής μετά από TAVI και στη μείωση των κλινικών επιπλοκών σε ασθενείς υψηλού κινδύνου.
Άρθρο: (Rationale and design of REAC-TAVI 2: Single antiplatelet treatment with ticagrelor vs aspirin after transcatheter aortic valve implantation. Hemelrijk KI. et al. Am Heart J. 2026 Feb:292:107293, doi: 10.1016/j.ahj.2025.107293).
Πηγή: https://www.imetha.gr/
