Η παρούσα ανάλυση αποτελεί μια αναδρομική μελέτη κοορτής στην οποία αξιοποιήθηκαν δεδομένα από άτομα ηλικίας ≥ 80 ετών με ελεύθερο ιστορικό για καρδιαγγειακή νόσο (ΚΑΝ) που ελάμβαναν ή δεν ελάμβαναν στατίνη πριν την αρχική αξιολόγηση. Αποκλείσθηκαν πάσχοντες από ΚΑΝ, χρόνια νεφρική νόσο υπό αιμοκάθαρση και αυτοί που απεβίωσαν εντός ενός έτους από τη συμμετοχή τους. Σε συνολικό αριθμό 15.745 συμμετεχόντων, οι 8.413 ελάμβαναν στατίνη. Σε παρακολούθηση 4 ετίας η λήψη στατίνης σχετίσθηκε με μείωση της θνητότητας κατά 31% και με μείωση της εμφάνισης οξέων στεφανιαίων επεισοδίων κατά 20%. Παράλληλα, δεν καταγράφηκε ουσιαστική διαφορά στην εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη, μυοπάθειας ή άνοιας. Συμπερασματικά, η συνέχιση λήψης στατίνης σε ηλικιωμένους ασθενείς σε πλαίσιο πρωτογενούς πρόληψης σχετίζεται με κλινικό όφελος χωρίς εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών, ενώ η διακοπή της σχετίζεται με εξάλειψη της ευνοϊκής της επίδρασης σε αυτό τον πληθυσμό.
Άρθρο: (Lavon O, Hamodi W, Kassem S. J Am Geriatr Soc. 2026. doi: 10.1111/jgs.70375. Epub ahead of print.)
Επιμέλεια:
Χ. Μιχαλακέας, MD, PhD, Καρδιολόγος
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
Υπεύθυνος Λιπιδαιμικού Ιατρείου Ευρωκλινικής Αθηνών
Λ. Ραλλίδης, Καθηγητής Καρδιολογίας
Υπεύθυνος Υπολιπιδαιμικού Ιατρείου και Ιατρείου Πρώιμης Στεφανιαίας Νόσου Β΄ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική
Π.Γ.Ν. «Αττικόν»
