Ερευνητές θέλουν να βρουν την αλληλεπίδραση μεταξύ των ανοσοποιητικών κυττάρων και της κολπικής μαρμαρυγής.
Μια ομάδα ερευνητών από το Γερμανικό Κέντρο καρδιαγγειακής Έρευνας – DZHK του Μονάχου, μαζί με συναδέλφους τους από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες, έλαβε χρηματοδότηση από το Ίδρυμα Leducq ύψους 8 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ για πέντε χρόνια.
Οι ερευνητές θέλουν να βρουν την αλληλεπίδραση μεταξύ των ανοσοποιητικών κυττάρων και της κολπικής μαρμαρυγής. Μια νέα κατανόηση της νόσου θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για νέες, επειγόντως αναγκαίες θεραπείες.Unmute
Ο καθηγητής Stefan Kääb είναι ο συντονιστής των ευρωπαίων εταίρων στο διατλαντικό πρόγραμμα. Ο Δρ. Sebastian Clauß συμμετέχει στην ευρωπαϊκή ομάδα με ερευνητές από τη Γερμανία, τη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες.
Οι επιστήμονες θέλουν να ελέγξουν την υπόθεση ότι τα μακροφάγα – ένας τύπος ανοσοποιητικού κυττάρου – παίζουν βασικό ρόλο στην κολπική μαρμαρυγή.
Μια πολλά υποσχόμενη ένδειξη δόθηκε από μια δημοσίευση στο “Cell” το 2017, στην οποία οι Αμερικανοί εταίροι του προγράμματος με επικεφαλής τον Matthias Nahrendorf και συμμετοχή από το Μόναχο έδειξαν ότι τα μακροφάγα υποστηρίζουν τη μετάδοση ηλεκτρικών σημάτων στην καρδιά.
Το 2023, δημοσιεύθηκε ένα άρθρο στο “Science” που έδειξε ότι τα μακροφάγα εμφανίζονται συχνότερα στην κολπική μαρμαρυγή.
Απαιτείται επειγόντως μια νέα κατανόηση της κολπικής μαρμαρυγής και θεραπείες βασισμένες σε αυτήν.
Αναμένεται ότι περισσότεροι από 30 εκατομμύρια άνθρωποι στις ΗΠΑ και την Ευρώπη αναμένεται να νοσήσουν από κολπική μαρμαρυγή έως το 2050, καθώς αυξάνονται οι κύριοι παράγοντες κινδύνου, όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση, ο διαβήτης, η παχυσαρκία και η καρδιακή ανεπάρκεια.
Η κολπική μαρμαρυγή αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου και καρδιακής ανεπάρκειας.
Ωστόσο, οι τρέχουσες θεραπευτικές επιλογές είναι περιορισμένες.
Η φαρμακευτική αγωγή έχει συχνά ανεπιθύμητες παρενέργειες, οι θεραπείες κατάλυσης είναι επιτυχείς μόνο στους μισούς ασθενείς και μπορεί να οδηγήσουν σε επιπλοκές. Οι υποτροπές μετά τη θεραπεία είναι συχνές, ιδίως σε ασθενείς με διογκωμένους και ουλώδεις κόλπους.
Προς το παρόν δεν υπάρχει ασφαλής και αποτελεσματική μέθοδος για την πρόληψη των υποτροπών της κολπικής μαρμαρυγής.
