Η νόσος αυτή συχνά παραμένει “αόρατη”.
Η IgA νεφροπάθεια (IgAN) είναι η πιο συχνή ανοσοενδοθηλιακή νόσος των νεφρών παγκοσμίως, επηρεάζοντας περίπου 198 000 έως 208 000 άτομα στις ΗΠΑ.
Πρόκειται για μια χρόνια πάθηση που προκαλεί φλεγμονή και ουλοποίηση του σπειράματος μέσω εναπόθεσης ανοσοσυμπλεγμάτων που περιέχουν IgA.
Δυστυχώς, έως και το 50% των ασθενών μπορεί να εμφανίσει νεφρική ανεπάρκεια μέσα σε 10 χρόνια από τη διάγνωση.
Η νόσος συχνά “παραμένει αόρατη”: περίπου 60% των περιπτώσεων ανιχνεύονται τυχαία σε εξετάσεις ούρων μέσω μικροσκοπικής αιματουρίας ή πρωτεϊνουρίας, ενώ 30% εμφανίζουν ορατή αιματουρία, συχνά μετά από λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού ή του γαστρεντερικού.
Σπανιότερες εκδηλώσεις περιλαμβάνουν νεφρωσικό σύνδρομο ή ταχέως εξελισσόμενη σπειραματονεφρίτιδα, οι οποίες εμφανίζονται σε λιγότερο από 5% των ασθενών.
Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με βιοψία νεφρού, ιδιαίτερα σε ενήλικες με πρωτεϊνουρία ≥0,5 g/ημέρα.
Η έγκαιρη αναγνώριση της νόσου είναι κρίσιμη, καθώς οι νέες θεραπείες μειώνουν τη δημιουργία επιβλαβών ανοσοσυμπλεγμάτων, περιορίζουν τη φλεγμονή στο σπείραμα και επιβραδύνουν την απώλεια νεφρώνων.
Η θεραπεία περιλαμβάνει συνδυασμό αλλαγών στον τρόπο ζωής (όπως μείωση αλατιού <2 g/ημέρα, άσκηση, έλεγχο βάρους, διακοπή καπνίσματος) και φαρμακευτικής αγωγής για τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης (<120/70 mmHg) και της νεφρικής φλεγμονής.
Νέες στοχευμένες θεραπείες, όπως η βουδεσονίδη σε στοχευμένη απελευθέρωση ή η ιπτακαπάνη, μπορούν να μειώσουν την επιβλαβή δράση των ανοσοσυμπλεγμάτων.
Παράλληλα, η χρήση αναστολέων του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης, συνδυασμένων αναστολέων ενδοθηλίνης-αγγειοτενσίνης (π.χ. sparsentan) και αναστολέων SGLT2 βοηθά στη διαχείριση της ήδη υπάρχουσας απώλειας νεφρώνων.
Η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή θεραπεία μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας, προστατεύοντας τη νεφρική λειτουργία και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών.
Πηγή: https://www.iatronet.gr/article/138407/h-siophlh-nosos-ton-nefron-ti-prepei-na-xerete
