Η έρευνα, η πρώτη του είδους της στην Ευρώπη, συνέλεξε λεπτομερείς πληροφορίες από εργαζόμενους σχετικά με τις συνθήκες έκθεσης στην εργασία τους.
Η έκθεση σε παράγοντες κινδύνου για καρκίνο στον εργασιακό χώρο παραμένει σημαντική αιτία νόσησης στην Ευρώπη.
Νέα έρευνα του Barcelona Institute for Global Health (ISGlobal), ανέλυσε την κατάσταση στον τομέα υγείας και κοινωνικής πρόνοιας στην Ευρώπη.
Η μελέτη, στο European Journal of Public Health, βασίστηκε στην έρευνα Workers’ Exposure Survey (WES) του European Agency for Safety and Health at Work (EU-OSHA).
Η έρευνα, η πρώτη του είδους της στην Ευρώπη, συνέλεξε λεπτομερείς πληροφορίες από εργαζόμενους σχετικά με τις περιστάσεις έκθεσης στην εργασία τους και τη χρήση προστατευτικών μέτρων, ώστε να υπολογίσει την πιθανή έκθεση σε 24 παράγοντες κινδύνου για καρκίνο.
Η WES περιέλαβε 24.402 τηλεφωνικές συνεντεύξεις μεταξύ 2022 και 2023 με εργαζόμενους από τη Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ιρλανδία και Ισπανία.
Από τους συμμετέχοντες, 3.041 εργάζονταν στον τομέα υγείας και κοινωνικής πρόνοιας, που αντιπροσωπεύει περίπου το 11% του εργατικού δυναμικού στην Ε.Ε.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 29,5% των εργαζομένων στον τομέα εκτέθηκαν σε τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου για καρκίνο που αξιολογήθηκε κατά την τελευταία εργασιακή εβδομάδα, ενώ το 7,8% εκτέθηκαν σε τουλάχιστον δύο.
Μεταξύ των πιο συχνών παραγόντων κινδύνου είναι η ιονίζουσα ακτινοβολία (7,4%), οι εκπομπές από μηχανές diesel (6,2%) και η ηλιακή ακτινοβολία UV (6,1%). Σχετικές εκθέσεις σε χημικές ουσίες όπως φορμαλδεΰδη (5,2%) και βενζόλιο (4,8%) επίσης καταγράφηκαν. Οι εργαζόμενοι μπορεί να εκτίθενται σε ιονίζουσα ακτινοβολία μέσω της εργασίας τους με μηχανήματα που χρησιμοποιούν ακτίνες Χ ή με ραδιοισότοπα.
Η μελέτη επίσης εντόπισε συνδυαστικές εκθέσεις, όπως εκπομπές diesel μαζί με ηλιακή ακτινοβολία ή ταυτόχρονη έκθεση σε φορμαλδεΰδη και αιθυλενοξείδιο.
Η ανάλυση επίσης έδειξε διαφορές μεταξύ των φύλων, με μεγαλύτερη εμφάνιση έκθεσης στους άντρες (35,7%) έναντι των γυναικών (26,1%).
Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη ανάπτυξης στρατηγικών πρόληψης προσαρμοσμένων σε πραγματικές συνθήκες εργασίας στον τομέα.
