Η μελέτη υπογραμμίζει τη χρήση της γενετικής για την κατανόηση των επιδράσεων των φαρμάκων.
Μια ερευνητική ομάδα από την Ιατρική Σχολή LKS του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ αξιολόγησε την επίδραση των αγωνιστών των υποδοχέων GLP-1 στην απώλεια βάρους μέσω γενετικών μελετών, με στόχο να κατανοήσει εάν η χρήση αυτών των φαρμάκων μειώνει το βάρος λόγω απώλειας μυϊκής ή λιπώδους μάζας.
Αυτή η γενετική μελέτη αποκάλυψε ότι οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 μειώνουν το βάρος μειώνοντας περισσότερη τη λιπώδη μάζα από ό,τι τη μυϊκή μάζα. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Diabetes, Obesity and Metabolism.
Οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 είναι φαρμακευτικές θεραπείες κυρίως για τον διαβήτη τύπου 2 και, πιο πρόσφατα, την παχυσαρκία. Λειτουργούν μιμούμενοι τη δράση της ορμόνης GLP-1, η οποία παίζει καθοριστικό ρόλο στην έκκριση της ινσουλίνης, στην αναστολή της έκκρισης γλυκαγόνης και στην καθυστέρηση της γαστρικής κένωσης για την καταστολή της όρεξης, ρυθμίζοντας έτσι τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και με αποτέλεσμα την απώλεια βάρους. Η εφαρμογή τους ως φαρμακολογική παρέμβαση για τη μείωση του βάρους έχει αποκτήσει δημοτικότητα παγκοσμίως.
Για να μελετήσει πώς οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 επηρεάζουν τους μυς και το λίπος, η ερευνητική ομάδα του HKUMed χρησιμοποίησε γενετικά δεδομένα περισσότερων από 450.000 Ευρωπαίων συμμετεχόντων από μελέτες συσχέτισης σε όλο το γονιδίωμα (GWAS). Εντόπισε μια γενετική παραλλαγή (rs877446) που συνδέεται με χαμηλότερο ΔΜΣ και μιμείται την επίδραση των αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1.
Η ερευνητική ομάδα εξέτασε την επίδραση αυτής της παραλλαγής σε διαφορετικούς τύπους άλιπης μάζας. Διαπίστωσε ότι οι συμμετέχοντες με γενετική σύνθεση που μιμούνται την επίδραση των αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1 οδηγεί σε μειώσεις τόσο της άλιπης μάζας όσο και της λιπώδους μάζας. Συγκεκριμένα, όταν λιπώδης μάζα ολόκληρου του σώματος μειώνεται κατά περίπου 7,9 κιλά, η μυϊκή μάζα μειώνεται κατά περίπου 6,4 κιλά. Αυτό δείχνει ότι οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 οδηγούν σε μεγαλύτερη μείωση του συνολικού σωματικού λίπους από ό,τι στη μυϊκή μάζα.
Η μελέτη διευκρινίζει τη διαμάχη σχετικά με την επίδραση των αγωνιστών υποδοχέα GLP-1 στη σύνθεση του σώματος ως φάρμακο διαχείρισης βάρους και δείχνει πώς μια γενετική προσέγγιση μπορεί να βελτιώσει την κατανόησή μας για το πώς λειτουργούν τα φάρμακα.
