Υψηλές δόσεις ενδοφλέβιας βιταμίνης C μπορεί να μειώνουν τον κίνδυνο θανάτου και σήψης σε ασθενείς με τραύματα, ενώ παράλληλα φαίνεται να μειώνουν και τη διάρκεια της νοσηλείας τους, σύμφωνα με ανασκόπηση επιστημονικών δεδομένων που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «BMJ Military Health».
Οι ερευνητές εξέτασαν ερευνητικές βάσεις δεδομένων με δημοσιευμένες ως το τέλος του 2025 μελέτες σχετικά με την ενδοφλέβια χορήγηση υψηλών δόσεων βιταμίνης C. Η ανάλυση επικεντρώθηκε στην επίδραση της θεραπείας στη θνησιμότητα εντός 30 ημερών από το εξιτήριο από το νοσοκομείο, σε δείκτες πρόγνωσης της βαρύτητας της νόσου, στη συχνότητα επιπλοκών, όπως η σήψη και η πολυοργανική ανεπάρκεια, καθώς και στη διάρκεια της νοσηλείας.
Από τις 108 μελέτες που εντοπίστηκαν αρχικά, μόνο έξι πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στη συστηματική ανασκόπηση και συνολικά αφορούσαν 5.171 ασθενείς. Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική μείωση της θνησιμότητας μέσα στις πρώτες 30 ημέρες, καθώς και αισθητά μικρότερη διάρκεια παραμονής τόσο στις μονάδες εντατικής θεραπείας όσο και στο νοσοκομείο. Επιπλέον, τέσσερις από τις έξι μελέτες κατέγραψαν χαμηλότερα ποσοστά σήψης στους ασθενείς που έλαβαν βιταμίνη C, ενώ δύο διαπίστωσαν μειωμένα ποσοστά πολυοργανικής ανεπάρκειας.
Οι ερευνητές σημειώνουν ωστόσο ότι η διαφοροποίηση των αποτελεσμάτων μεταξύ των μελετών υποδηλώνει πως η αποτελεσματικότητα της θεραπείας ενδέχεται να εξαρτάται από το εκάστοτε κλινικό πλαίσιο και να μην μπορεί να γενικευθεί σε όλες τις μορφές κρίσιμης νόσου.
Αναγνωρίζουν επίσης σημαντικούς περιορισμούς της ανασκόπησης. Ο αριθμός των διαθέσιμων μελετών ήταν μικρός, οι μισές ήταν μελέτες παρατήρησης και υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους ως προς τα χαρακτηριστικά των ασθενών, τη μεθοδολογία, τις δόσεις της βιταμίνης C, τις παράλληλες θεραπείες και τον τρόπο καταγραφής των αποτελεσμάτων. Επιπλέον, καμία από τις μελέτες δεν αξιολόγησε τη χορήγηση ενδοφλέβιας βιταμίνης C ως μοναδική θεραπεία, γεγονός που καθιστά δύσκολη την απομόνωση της δικής της επίδρασης.
Παρ’ όλα αυτά, υπογραμμίζουν ότι ακόμη και μικρές μειώσεις στη θνησιμότητα, τη σήψη, την πολυοργανική ανεπάρκεια ή την ανάγκη για εντατική θεραπεία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τη χρήση της.
