Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να αποσαφηνισθεί το κλινικό όφελος και η ασφάλεια της χορήγησης εβολοκουμάμπης σε άτομα ηλικίας ≥75 ετών. Αξιοποιήθηκαν δεδομένα από τη μελέτη FOURIER και την ανοιχτή επέκτασή της (FOURIER-OLE) και έγινε ξεχωριστή ανάλυση για άτομα ηλικίας < 75 ετών έναντι ≥75 ετών (n=2.526). Σε συνολική διάμεση παρακολούθηση 7ετίας βρέθηκε ότι το πρωταρχικό τελικό σημείο (καρδιαγγειακός θάνατος, έμφραγμα μυοκαρδίου, ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, νοσηλεία λόγω στηθάγχης ή επαναιμάτωσης στεφανιαίων) μειώθηκε σε παρόμοιο ή και καλύτερο βαθμό με τη θεραπεία με εβολοκουμάμπη έναντι εικονικού φαρμάκου (κατά 21% σε άτομα ηλικίας ≥75 ετών, έναντι 14% σε νεότερα άτομα, ΝΝΤ=19 και 44 αντίστοιχα). Η ασφάλεια της χορήγησης της εβολοκουμάμπης ήταν παρόμοια στις δύο ηλικιακές ομάδες.
Συμπερασματικά, πρώιμη έναρξη εβολοκουμάμπης σε ηλικιωμένους ασθενείς υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου είναι κλινικά επωφελής και ασφαλής σε παρόμοιο βαθμό με τα νεαρότερα άτομα.
Άρθρο:
(Al Said S, O’Donoghue ML, Ran X, et al. J Am Coll Cardiol. 2025;85:504-512)
Επιμέλεια:
Χ. Μιχαλακέας, Καρδιολόγος, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών,
Επιστημονικός Συνεργάτης Β’ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής,
Υπεύθυνος Λιπιδαιμικού Ιατρείου Ευρωκλινικής Αθηνών
Λ. Ραλλίδης, Καθηγητής Καρδιολογίας,
Β΄ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική,
Π.Γ.Ν. «Αττικόν»
Πηγή: https://eelia.gr/
