Οι θεραπείες με αντιβιοτικά μπορούν να επηρεάσουν ακόμα και οκτώ χρόνια μετά το εντερικό μικροβίωμα, δηλαδή τη σύνθεση των βακτηρίων που ζουν στο έντερο, όπως διαπιστώνει μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Nature Medicine».
Η διεθνής ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Ουψάλας, διαπίστωσε ισχυρή συσχέτιση μεταξύ του ιστορικού χρήσης αντιβιοτικών ενός ατόμου και της σύνθεσης του εντερικού μικροβιώματος, συμπεριλαμβανομένης της ποικιλομορφίας των βακτηριακών ειδών.
«Μπορούμε να δούμε ότι η χρήση αντιβιοτικών ακόμη και πριν από τέσσερα έως οκτώ χρόνια συνδέεται με τη σημερινή σύνθεση του εντερικού μικροβιώματος ενός ατόμου. Ακόμη και μία μόνο αγωγή με ορισμένους τύπους αντιβιοτικών αφήνει ίχνη», σημειώνει ο Γκάμπριελ Μπαλντάνζι, πρώτος συγγραφέας της μελέτης και πρώην διδακτορικός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλας.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από το μητρώο συνταγογραφούμενων φαρμάκων της Σουηδίας και χαρτογράφησαν λεπτομερώς το εντερικό μικροβίωμα σχεδόν 15.000 ενηλίκων που ζουν στη Σουηδία. Το εντερικό μικροβίωμα συγκρίθηκε μεταξύ συμμετεχόντων που είχαν λάβει διαφορετικούς τύπους αντιβιοτικών και εκείνων που δεν είχαν λάβει καθόλου κατά την ίδια περίοδο.
Όπως διαπίστωσαν, τα αποτελέσματα διέφεραν σημαντικά ανάλογα με τον τύπο του αντιβιοτικού που χρησιμοποιήθηκε. Οι ισχυρότερες συσχετίσεις παρατηρήθηκαν για τα αντιβιοτικά κλινδαμυκίνη, φθοριοκινολόνες, και φλουκλοξακιλλίνη. Αντίθετα, η πενικιλίνη V, το πιο συχνά συνταγογραφούμενο αντιβιοτικό για λοιμώξεις εκτός νοσοκομείων στη Σουηδία, συνδέθηκε με μικρές και βραχυπρόθεσμες αλλαγές στο μικροβίωμα.
Η επικεφαλής ερευνήτρια της μελέτης και καθηγήτρια Μοριακής Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλας, Τόουβ Φαλ, χαρακτηρίζει την ισχυρή σύνδεση μεταξύ της φλουκοξακιλλίνης και του εντερικού μικροβιώματος «απροσδόκητη». «Πιστεύουμε, όμως, ότι τα ευρήματα της μελέτης μας μπορούν να συμβάλουν στη διαμόρφωση μελλοντικών συστάσεων για τη χρήση αντιβιοτικών, ιδίως όταν πρέπει να γίνει επιλογή ανάμεσα σε δύο εξίσου αποτελεσματικά φάρμακα, εκ των οποίων το ένα επηρεάζει λιγότερο το μικροβίωμα», προσθέτει.
Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι η μελέτη κάλυψε μόνο τις συνταγογραφήσεις των τελευταίων οκτώ ετών και πως μία μεγαλύτερη περίοδος παρακολούθησης θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερες πληροφορίες. Επιπλέον, το μικροβίωμα του εντέρου εξετάστηκε μόνο μία φορά για κάθε συμμετέχοντα. Στην παρούσα φάση, συλλέγεται ένα δεύτερο δείγμα από σχεδόν τους μισούς συμμετέχοντες, προκειμένου οι ερευνητές να κατανοήσουν ακόμα καλύτερα τον χρόνο αποκατάστασης.
