Θετικό βήμα κρίνει ότι αποτελούν τα μέτρα για τους παθολόγους και γενικούς ιατρούς, ο γενικός γραμματέας της Ελληνικής Ακαδημίας Γενικής/Οικογενειακής Ιατρικής και ΠΦΥ. Ο γενικός/ οικογενειακός γιατρός, αναπληρωτής αρχίατρος του ΕΔΟΕΑΠ Ευάγγελος Φραγκούλης επισημαίνει τους κινδύνους αλλά και τα θετικά σημεία στην επιχειρούμενη μεταρρύθμιση προς ενίσχυση του Προσωπικού Γιατρού και της ΠΦΥ.
Σε επίγνωση βρίσκεται η Πολιτεία για τον κίνδυνο να στερηθεί Γενικούς Οικογενειακούς Ιατρούς και Παθολόγους, όπως σχολιάζει ο κ. Φραγκούλης «που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά κάθε συστήματος υγείας και σχεδιάζει άμεσα παρεμβάσεις για να αυξήσει τη δεξαμενή τους». Στη σωστή κατεύθυνση βρίσκονται τα κίνητρα προς τους νέους γιατρούς για να επιλέξουν τις βασικές αυτές ειδικότητες. Ωστόσο, έμφαση θα πρέπει να δοθεί στο ποιοι ορίζοντες διανοίγονται για τους ειδικευμένου γιατρούς στη χώρα και εκεί πρέπει να δοθεί η μεγαλύτερη βαρύτητα. Η προσπάθεια πρέπει να γενικευθεί ώστε να καταστούν ελκυστικές οι συνθήκες εργασίας, οι οικονομικές απολαβές, όχι μόνο για τους ειδικευμένου γιατρού της ΠΦΥ. Εάν δεν υπάρχει αυτή η πρόβλεψη ο κ. Φραγκούλης προειδοποιεί ότι οι γιατροί θα στραφούν στη συνέχεια στην αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό, στο οποίο θα μπορούν να βρουν αυτά τα αιτούμενα.
Ακόμη, η Πολιτεία πρέπει να προβεί στις κατάλληλες ενέργειες ώστε να προχωρήσει περαιτέρω η μεταρρύθμιση του Προσωπικού Γιατρού, ώστε να αυξηθούν οι 1.250 ιδιώτες γιατροί που έχουν αναλάβει το ρόλο του Προσωπικού Γιατρού και να συμβληθούν περισσότεροι από 2.500 που «παραμένουν εκτός, κρίνοντας το προσφερόμενο συμβόλαιο ως μη ελκυστικό». Στο ίδιο μήκος κύματος θα πρέπει να δοθούν κίνητρα για τον επαναπατρισμό ιατρών από το εξωτερικό που «αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την Υγεία στη χώρα μας» σχολιάζει ο κ. Φραγκούλης, φέρνοντας ως παράδειγμα το «οικονομικό κίνητρο με τη μορφή “golden hello”, όπως εφαρμόζεται σε αρκετές χώρες- ένα πάγιο ποσό δεκάδων χιλιάδων ευρώ στην αρχή για την κάλυψη μιας θέσης που παραμένει κενή με την προϋπόθεση ελάχιστης χρονικής παραμονής σε αυτή». Η αποζημίωση θα πρέπει να είναι ίδια για όλους τους προσωπικούς γιατρούς σε επίπεδα ανταγωνιστικά αυτών που προσφέρονται στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Ένσταση εκφράζεται για το μέτρο οι «νέοι ιατροί, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους και την απόκτηση άδειας άσκησης επαγγέλματος, να υπηρετούν ως Προσωπικοί Ιατροί, καθώς εξ ορισμού δεν διαθέτουν την κατάλληλη εκπαίδευση να φέρουν εις πέρας το ρόλο αυτό». Για την ασφαλή υλοποίηση χρειάζεται εκπαίδευση, σύμφωνα με όσα επισημαίνει ο κ. Φραγκούλης και προτείνει «να λειτουργήσουν, μόνο επικουρικά ειδικευμένων γιατρών της ΠΦΥ μέσα σε ομάδες ΠΦΥ, κατ΄αντιστοιχία με τους ειδικευόμενους γιατρούς». Κίνδυνος υπάρχει για την κάλυψη θέσεων στην επαρχία αφού οι περισσότεροι θα προτιμούν θέσεις γι’ αυτό και χρειάζονται «ουσιαστικά κίνητρα στελέχωσης άγονων και απομακρυσμένων περιοχών κινδυνεύουμε να αποκτήσουμε medical deserts…»
Σωστή θεωρείται η ανάπτυξη Πανεπιστημιακών Μονάδων ΠΦΥ, ώστε να ενισχυθεί η εκπαίδευση των Γενικών Οικογενειακών Ιατρών, των Παθολόγων αλλά και των υπόλοιπων επαγγελματιών υγείας στην ΠΦΥ, καθώς και η θεσμοθέτηση του Συντονιστή Φροντίδας ο οποίος θα συνδράμει τον Προσωπικό Ιατρό.
