Ποια είναι η ιδανική περιβαλλοντική θερμοκρασία για την καρδιαγγειακή υγεία, σύμφωνα με νέα, μεγάλη μελέτη.
Οι ηλικιωμένοι και όσοι έχουν προβλήματα καρδιάς πρέπει να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικοί τις μέρες με χαμηλές θερμοκρασίες, συνιστούν επιστήμονες από τις ΗΠΑ.
Σε μεγάλη μελέτη που πραγματοποίησαν διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος να υποστεί κάποιος έμφραγμα, εγκεφαλικό ή άλλο καρδιαγγειακό επεισόδιο αυξάνεται σημαντικά όταν κάνει κρύο.
Στην πραγματικότητα, το σχεδόν 80% των σχετιζομένων με την καρδιά θανάτων καταγράφονται σε μέρες με θερμοκρασία κάτω από 23 βαθμούς Κελσίου.
Τα νέα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στην ιατρική επιθεώρηση American Journal of Preventive Cardiology. Όπως γράφουν οι ερευνητές, ανέλυσαν τους θανάτους από καρδιαγγειακά αίτια στις ΗΠΑ την περίοδο 2000-2020 και τους συνέκριναν με μετεωρολογικά δεδομένα.
Οι θάνατοι αφορούσαν ενήλικες ηλικίας 25 ετών και άνω. Οι ερευνητές συνολικώς αξιολόγησαν 14,18 εκατομμύρια θανάτους από καρδιαγγειακά αίτια.
Τα ευρήματα
Όπως διαπίστωσαν, οι 23,2 βαθμοί Κελσίου είναι η ιδανική θερμοκρασία για την καρδιά. Αντιθέτως, οι χαμηλές θερμοκρασίες ήταν εξαιρετικά επικίνδυνες, αφού συσχετίσθηκαν με 1 ανά 16 θανάτους από καρδιαγγειακά αίτια. Στον αντίποδα, η έντονη ζέστη ευθυνόταν για 1 ανά 300 θανάτους.
Σε απόλυτους αριθμούς αυτό σημαίνει ότι σε ετήσια βάση καταγράφονταν:
- 2.242 θάνατοι από καρδιαγγειακά αίτια λόγω ζέστης
- 42.735 θάνατοι από καρδιαγγειακά αίτια λόγω χαμηλών θερμοκρασιών
«Πολύς κόσμος πιστεύει ότι ο καύσωνας είναι ιδιαίτερα απειλητικός για την καρδιά. Ωστόσο οι χαμηλές θερμοκρασίες είναι πολύ πιο επικίνδυνες», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Pedro Rafael Vieira De Olivera Salerno, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Case Western Reserve, στο Οχάιο.
«Ασφαλώς ο καύσωνας δημιουργεί προβλήματα υγείας, αλλά το ψύχος είναι αυτό που προκαλεί τους περισσότερους καρδιαγγειακούς θανάτους», πρόσθεσε.
Τι μπορεί να συμβαίνει
Πώς μπορεί όμως οι χαμηλές θερμοκρασίες να οδηγήσουν στα καρδιαγγειακά επεισόδια; Όπως γράφουν οι ερευνητές στο άρθρο τους, η έκθεση στο ψύχος αυξάνει τη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος και την συστολή των αιμοφόρων αγγείων στην επιφάνεια του σώματος.
Η συνέπεια είναι να αυξάνεται η αρτηριακή πίεση και οι ανάγκες του καρδιακού μυός (μυοκάρδιο) σε οξυγόνο. Επιπλέον, μπορεί να αυξηθεί η αστάθεια της αθηρωματικής πλάκας, που συσσωρεύεται στα εσωτερικά τοιχώματα των αρτηριών προκαλώντας τους στένωση.
Όταν η αθηρωματική πλάκα είναι ασταθής υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ρήξης. Αν συμβεί αυτό, μπορεί να αποκολληθεί κάποιο τμήμα της, προκαλώντας απόφραξη σε μία αρτηρία και οδηγώντας στο έμφραγμα ή το εγκεφαλικό.
Οι επιδράσεις αυτές μπορεί επίσης να επιδεινώσουν υποκείμενες, χρόνιες παθήσεις. Πιο ευάλωτοι, δε, σε αυτές είναι όσοι πάσχουν από νοσήματα που αφορούν την καρδιά και τους νεφρούς.
Το σημαντικότερο εύρημα είναι ότι οι προαναφερθέντες κίνδυνοι δεν παρατηρούνται μόνον στις ακραία χαμηλές θερμοκρασίες, τόνισε ο Dr. Salerno. «Ακόμα και η έκθεση στο φυσιολογικό κρύο του χειμώνα αυξάνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο στους ευάλωτους ανθρώπους», διευκρίνισε.
