Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που ιδρώνουν υπερβολικά και αυτό επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα της ζωής τους και την ψυχολογία τους. Το φαινόμενο λέγεται υπεριδρωσία και είναι μια παθολογική κατάσταση αυξημένης μέχρι υπερβολικής εφίδρωσης που συναντάται τουλάχιστον στο 1-1,5% του πληθυσμού. Προσβάλλει δε εξίσου και τα δύο φύλα, ενώ ξεκινά κυρίως κατά τη δεύτερη ή τρίτη δεκαετία της ζωής μας.
«Η αιτία δημιουργίας της υπεριδρωσίας φαίνεται να είναι η υπερδραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος. Βέβαια υπάρχουν και καταστάσεις στις οποίες η υπεριδρωσία είναι αποτέλεσμα άλλης νόσου, οπότε τότε την ονομάζουμε και δευτεροπαθή.
Ανάλογα με το πού εντοπίζεται, μπορεί να είναι εστιακή ή σε όλο το σώμα. Οι περιοχές του σώματος που συνηθέστερα εστιακά προσβάλλονται είναι οι παλάμες, οι μασχάλες και σπανιότερα το πρόσωπο. Χαρακτηριστικό της παρουσίας αυξημένου ιδρώτα στις περιοχές αυτές είναι ότι μπορεί να είναι αποτέλεσμα καταστάσεων στρες, αλλά συνήθως δεν υπάρχει κάποιο ερέθισμα που να την προκαλεί. Αποτέλεσμα των καταστάσεων αυτών είναι σημαντικές δυσμενείς ψυχολογικές, κοινωνικές ή επαγγελματικές επιπτώσεις.
Πέρα από τη συντηρητική αντιμετώπιση της εστιακής υπεριδρωσίας με τοπικά σκευάσματα ή ενέσεις, τη χρήση laser, την επαναλαμβανόμενη χρήση ενέσεων botox με πρόσκαιρα αποτελέσματα, η μοναδική αντιμετώπιση που παρέχει πιθανότητες μακροχρόνιας μόνιμης θεραπείας είναι η χειρουργική θεραπεία. «Η σύγχρονη χειρουργική αντιμετώπιση, η θωρακοσκοπική συμπαθεκτομή, αποσκοπεί είτε στην απομόνωση με την τοποθέτηση συνδετήρων, είτε με διατομή και διακοπή των δύο συμπαθητικών αλύσων που βρίσκονται μέσα στον θώρακα, εκατέρωθεν της σπονδυλικής στήλης, διαμέσου μικρών τομών στις δύο μασχάλες.
Η προτεινόμενη απομόνωση της αλύσου γίνεται στο επίπεδο του δευτέρου θωρακικού σπονδύλου στις περιπτώσεις υπεριδρωσίας προσώπου, στο επίπεδο του τρίτου σπονδύλου στις περιπτώσεις των παλαμών και στο επίπεδο του τετάρτου για τις περιπτώσεις των μασχαλών. Η μέθοδος είναι ανώδυνη και με μικρό ρίσκο, αφού γίνεται με ολιγόλεπτη γενική αναισθησία και με εξαιρετικό κοσμητικό αποτέλεσμα, αφού μόνο δύο μικρές οπές γίνονται στο δέρμα, μεγέθους περίπου μισού πόντου η καθεμία, ενώ η πλειονότητα των ασθενών εξέρχονται από το νοσοκομείο την ίδια ημέρα. Μάλιστα, τα αποτελέσματα αυτής της τεχνικής είναι πολύ ικανοποιητικά επί των αρρώστων, που έχουν ως κύριο ενόχλημα υπεριδρωσία μόνον στις παλάμες ή μόνον στις μασχάλες ή σε αμφότερες αυτές τις ανατομικές περιοχές. Η εφίδρωση των παλαμών σταματάει αμέσως μετά την επέμβαση σε περίπου 90-95% και η υπεριδρωσία των μασχαλών σε περίπου 80-85% των ασθενών. Σε κλινικές έρευνες έχει αποδειχθεί ότι αυτός ο έλεγχος της υπεριδρωσίας είναι μακροχρόνιος και ότι οι περισσότεροι ασθενείς είναι πολύ ευχαριστημένοι.
Ιατρικός έλεγχος
Πολλά άτομα αισθάνονται μειονεκτικά όταν είναι υποχρεωμένα να κάνουν χειραψία με έντονα υγρές παλάμες, για αυτό αποφεύγουν τις κοινωνικές συναναστροφές ή ακόμα μπορεί να αλλάξουν επάγγελμα. Η συναισθηματική φόρτιση μπορεί να επιτείνει την υπεριδρωσία. Κάθε διαταραχή της εφίδρωσης καλό είναι να διερευνάται. Ο γιατρός θα συστήσει εργαστηριακό έλεγχο εφόσον υποπτευθεί ότι είναι δευτεροπαθής. Για την εστιακή διαταραχή, ωστόσο, δεν απαιτείται ειδικός παρακλινικός έλεγχος. Στη δευτεροπαθή υπεριδρωσία αρκεί η θεραπεία του αιτίου της. Ο γιατρός είναι αυτός που θα βοηθήσει τον πάσχοντα με μια ειδική θεραπεία.
*Γράφει ο κος Κωτούλας, καρδιοχειρουργός, διευθυντής Κλινικής Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής Καρδιάς-Θώρακος.
