Σε αυτή τη μετα-ανάλυση, αξιολογήθηκαν 60 μελέτες σε 4.735 ασθενείς με μείζονα αιμορραγία σχετιζόμενη με άμεσα από του στόματος αντιπηκτικά, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με σύμπλοκο προθρομβίνης παράγοντα 4 (n = 2.688), idarucizumab (n = 1.111) ή andexanet (n = 936). Το ποσοστό θνησιμότητας ήταν 17,7% και ήταν υψηλότερο σε ασθενείς με ενδοκράνια αιμορραγία (20,2%) από ό, τι σε ασθενείς με εξωκράνια αιμορραγία (15,4%). Ο ρυθμός θρομβοεμβολής ήταν 4,6% και ήταν ιδιαίτερα υψηλός με andexanet (10,7%). Το ποσοστό αιμόστασης ήταν 78,5% και ήταν παρόμοιο ανεξάρτητα από τον παράγοντα αναστροφής που εξετάστηκε. Το ποσοστό νέας αιμορραγίας ήταν 13,2% και το 78% των περιστατικών εμφανίστηκε μετά την επανάληψη της αντιπηκτικής αγωγής. Ο κίνδυνος θανάτου συνδέθηκε σημαντικά με την αποτυχία επίτευξης αποτελεσματικής αιμόστασης. Τα αποτελέσματα ήταν ισχυρά ανεξάρτητα από τον τύπο της μελέτης ή την αιμοστατική κλίμακα που χρησιμοποιήθηκε. Συμπερασματικά, ο κίνδυνος θανάτου μετά από μείζονα αιμορραγία σχετιζόμενη με άμεσα από του στόματος αντιπηκτικά παραμένει σημαντικός, παρά το υψηλό ποσοστό αποτελεσματικής αιμόστασης με παράγοντες αναστροφής. Η αποτυχία επίτευξης αποτελεσματικής αιμόστασης συσχετίστηκε έντονα με θανατηφόρα έκβαση, ενώ τα ποσοστά θρομβοεμβολής είναι ιδιαίτερα υψηλά με το andexanet και απαιτούνται συγκριτικές κλινικές μελέτες.
Link άρθρου: (Meta-Analysis of Reversal Agents for Severe Bleeding Associated With Direct Oral Anticoagulants) ( https://www.jacc.org/doi/full/10.1016/j.jacc.2021.04.061)
