Τις σημαντικότερες ερευνητικές εξελίξεις στην πρόληψη και θεραπεία της ημικρανίας τη χρονιά που πέρασε παρουσιάζει σε άρθρο του το κορυφαίο ιατρικό περιοδικό της Διεθνούς Εταιρείας Κεφαλαλγίας «Cephalalgia». Ανάμεσα στις μελέτες που αναδεικνύονται συγκαταλέγεται και μια ελληνική έρευνα.
«Το 2025 σηματοδοτήθηκε από δύο σημαντικές εξελίξεις στις μελέτες πραγματικού κόσμου για την ημικρανία: τη δημοσίευση των νέων κατευθυντήριων γραμμών της Διεθνούς Εταιρείας Κεφαλαλγίας για τις μελέτες σχετικά με την ημικρανία και την εμφάνιση πολλαπλών μελετών πραγματικού κόσμου», επισημαίνεται στο άρθρο.
Το περιοδικό παρουσιάζει σημαντικές μελέτες πραγματικού κόσμου, δηλαδή μελέτες που διεξάγονται κατά τη συνήθη κλινική πρακτική με ήδη εγκεκριμένες θεραπείες, οι οποίες αφορούσαν στις σύγχρονες θεραπείες με μονοκλωνικά αντισώματα και στην πιο πρόσφατη εισαγωγή μιας νέας καινοτόμου κατηγορίας φαρμάκων για την πρόληψη και αντιμετώπιση των ημικρανιών, τα gepants.
Ανάμεσα στις σημαντικές μελέτες που διεξήχθησαν το 2025 αναδεικνύεται το άρθρο της ερευνητικής ομάδας Ελλήνων νευρολόγων από πανεπιστημιακά και δημόσια νοσοκομεία και από ιδιωτικές κλινικές κεφαλαλγίας στην Ελλάδα «Greek Research Alliance for the Study of headache and Pain» (GRASP study group). Στην έρευνά τους, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «European Journal of Neurology», οι νευρολόγοι ανέδειξαν ότι η πρακτική που ακολουθείται σε διάφορες χώρες και επιβάλλει υποχρεωτική διακοπή της θεραπείας της ημικρανίας με μονοκλωνικά αντισώματα μετά δύο χρόνια θεραπείας ενέχει τον κίνδυνο υποτροπής, αλλά και της όχι βέλτιστης ανταπόκρισης, όπως αυτή είχε επιτευχθεί όταν είχε ξεκινήσει η θεραπεία. Στην έρευνα συμμετείχαν 149 ασθενείς, οι οποίοι έκαναν θεραπεία με το μονοκλωνικό αντίσωμα φρεμανεζουμάμπη.
«Η μελέτη αμφισβητεί την αναγκαστική διακοπή αυτών των θεραπειών», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δρ. Μιχάλης Βικελής, νευρολόγος, μέλος της «Greek Research Alliance for the Study of Headache and Pain» και επιστημονικός σύμβουλος του Συλλόγου Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδας. Ο ίδιος προσθέτει ότι «κατά την γνώμη μου, μια διακοπή της οποιασδήποτε επιτυχημένης θεραπείας μιας χρόνιας νόσου θα πρέπει να συναποφασίζεται από τον θεράποντα και τον ασθενή, σε ασφαλώς εξατομικευμένη βάση».
Όπως σημειώνεται στην ανασκόπηση του περιοδικού «Cephalalgia» σχετικά με την ελληνική μελέτη, «αυτές οι πρώιμες παρατηρήσεις απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση για να κατανοηθεί εάν υπάρχουν πιθανές βιολογικές ή συμπεριφορικές συνέπειες που σχετίζονται με τις διακοπές της θεραπείας, αλλά υποδεικνύουν ότι η αναγκαστική διακοπή μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις για ορισμένους ασθενείς».
Ο δρ. Βικελής επισημαίνει ότι ένας από τους επόμενους στόχους της ερευνητικής ομάδας είναι η διερεύνηση «των παραγόντων που σχετίζονται με το φαινόμενο της υποτροπής και είμαστε ήδη σε επαφή με ερευνητικές ομάδες από άλλες χώρες της Ευρώπης, των οποίων την προσοχή τράβηξε η δημοσίευσή μας, για να συνεργαστούμε σε αυτό».
