Επί του παρόντος δεν έχει καταστεί σαφές εάν η επιτυχής κατάλυση κολπικής μαρμαρυγής καταργεί την ανάγκη για μακροχρόνια από του στόματος αντιπηκτική αγωγή. Παρουσιάζονται τα δεδομένα μίας διεθνούς ανοικτού τύπου τυχαιοποιημένης μελέτης με τυφλή αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, στην οποία συμμετείχαν 1284 ασθενείς που είχαν υποβληθεί επιτυχή κατάλυση κολπικής μαρμαρυγής τουλάχιστον ένα έτος νωρίτερα και είχαν CHA₂DS₂-VASc ≥1 (ή ≥2 για γυναίκες ή ασθενείς με αγγειακή νόσο). Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε ριβαροξαμπάνη (15 mg ημερησίως) είτε ασπιρίνη (70–120 mg ημερησίως) και παρακολουθήθηκαν επί 3 έτη. Στην εισαγωγή και μετά από 3 έτη πραγματοποιήθηκε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου. Καταγράφηκαν συμβάντα όπως εγκεφαλικό επεισόδιο, συστηματική εμβολή ή νέο σιωπηρό εμβολικό εγκεφαλικό (τουλάχιστον ένα νέο έμφρακτο με διάμετρο ≥15 mm στη μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου). Στην ομάδα της ριβαροξαμπάνης (n=641) σημειώθηκαν 5 συμβάντα (0,31/100 ασθενείς-έτη παρακολούθησης), ενώ στην ομάδα της ασπιρίνης (n=643) 9 συμβάντα (0,66/100 ασθενείς-έτη παρακολούθησης) (σχετικός κίνδυνος [RR] 0,56; 95% CI, 0,19–1,65; P=0,28). Νέα εγκεφαλικά εμφράγματα (<15 mm) παρατηρήθηκαν σε 3,9% των ασθενών με ριβαροξαμπάνη και σε 4,4% των ασθενών με ασπιρίνη (RR 0,89;·95% CI, 0,51–1,55). Μείζονα ή θανατηφόρα αιμορραγία εμφανίστηκε σε 1,6% και 0,6% των ασθενών αντίστοιχα (HR 2,51;·95% CI, 0,79–7,95). Συμπερασματικά, σε ασθενείς που είχαν υποβληθεί επιτυχώς σε καθετηριακή κατάλυση για κολπική μαρμαρυγή τουλάχιστον ένα έτος πριν και είχαν παράγοντες κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο, η θεραπεία με ριβαροξαμπάνη δε μείωσε σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης νέου συμβάντος (εγκεφαλικό, συστηματική εμβολή ή νέο σιωπηρό εμβολικό εγκεφαλικό) σε σύγκριση με την ασπιρίνη.
Άρθρο:(Verma A et al. for the OCEAN Investigators. Antithrombotic Therapy after Successful Catheter Ablation for Atrial Fibrillation, ΝEJM, November 8, 2025, DOI: 10.1056/NEJMoa2509688, OCEAN, ClinicalTrials.gov NCT02168829).
Πηγή: https://www.imetha.gr/
