Ποια είναι τα πιο συχνά συμπτώματα του υποθυρεοεδισμού; Ποια η διάγνωση και η αντιμετώπιση; Η Σταυρούλα (Λίνα) Πάσχου, Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, απαντά σε κρίσιμα ερωτήματα για την αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα Hashimoto
Η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα Hashimoto αποτελεί τη συχνότερη αιτία υποθυρεοειδισμού στις αναπτυγμένες χώρες και ένα από τα πιο κοινά ενδοκρινολογικά νοσήματα συνολικά. Πρόκειται για μία χρόνια, αυτοάνοση φλεγμονώδη νόσο του θυρεοειδούς αδένα, κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα στοχεύει και καταστρέφει σταδιακά τον φυσιολογικό θυρεοειδικό ιστό. Η νόσος πήρε το όνομά της από τον Ιάπωνα ιατρό Hakaru Hashimoto, ο οποίος πρώτος την περιέγραψε το 1912.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα της Hashimoto είναι η παρουσία αυτοαντισωμάτων κατά του θυρεοειδούς, κυρίως anti-TPO (έναντι της θυρεοειδικής υπεροξειδάσης) και anti-Tg (έναντι της θυρεοσφαιρίνης). Η χρόνια ανοσολογική αντίδραση προκαλεί προοδευτική καταστροφή του θυρεοειδικού παρεγχύματος και, τελικά, μείωση της έκκρισης των θυρεοειδικών ορμονών (T3 και T4), οδηγώντας σε υποθυρεοειδισμό.
Επιδημιολογία και παράγοντες κινδύνου
Η Hashimoto αφορά περίπου 10% του γενικού πληθυσμού και εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες. Παρουσιάζεται συνήθως μεταξύ 20 και 50 ετών, αλλά μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμα και σε παιδιά ή εφήβους. Υπάρχει ισχυρή γενετική προδιάθεση και κληρονομικότητα, ενώ κάποιες φορές συνυπάρχει με άλλες αυτοάνοσες νόσους, όπως σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, κοιλιοκάκη, ρευματοειδή αρθρίτιδα και λεύκη.
Η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα Hashimoto αποτελεί τη συχνότερη αιτία υποθυρεοειδισμού στις αναπτυγμένες χώρες και ένα από τα πιο κοινά ενδοκρινολογικά νοσήματα συνολικά. Πρόκειται για μία χρόνια, αυτοάνοση φλεγμονώδη νόσο του θυρεοειδούς αδένα, κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα στοχεύει και καταστρέφει σταδιακά τον φυσιολογικό θυρεοειδικό ιστό. Η νόσος πήρε το όνομά της από τον Ιάπωνα ιατρό Hakaru Hashimoto, ο οποίος πρώτος την περιέγραψε το 1912.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα της Hashimoto είναι η παρουσία αυτοαντισωμάτων κατά του θυρεοειδούς, κυρίως anti-TPO (έναντι της θυρεοειδικής υπεροξειδάσης) και anti-Tg (έναντι της θυρεοσφαιρίνης). Η χρόνια ανοσολογική αντίδραση προκαλεί προοδευτική καταστροφή του θυρεοειδικού παρεγχύματος και, τελικά, μείωση της έκκρισης των θυρεοειδικών ορμονών (T3 και T4), οδηγώντας σε υποθυρεοειδισμό.
Επιδημιολογία και παράγοντες κινδύνου
Η Hashimoto αφορά περίπου 10% του γενικού πληθυσμού και εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες. Παρουσιάζεται συνήθως μεταξύ 20 και 50 ετών, αλλά μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμα και σε παιδιά ή εφήβους. Υπάρχει ισχυρή γενετική προδιάθεση και κληρονομικότητα, ενώ κάποιες φορές συνυπάρχει με άλλες αυτοάνοσες νόσους, όπως σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, κοιλιοκάκη, ρευματοειδή αρθρίτιδα και λεύκη.
Επιμέλεια: ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ (ΛΙΝΑ) ΠΑΣΧΟΥ, Ενδοκρινολόγος
