Αυξάνει τη συγκέντρωση ορισμένων λιπιδίων που είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία των εγκεφαλικών κυττάρων.
Το μη στεροειδές αντιρευματικό φάρμακο ιβουπροφαίνη μπορεί να επηρεάζει το μεταβολισμό ορισμένων λιπών στον εγκέφαλο. Αυτό αναφέρουν μια ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου του Σάαρλαντ και του Πανεπιστημίου SRH στο επιστημονικό περιοδικό “Biomedicine & Pharmacotherapy”.
Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ιβουπροφαίνη έχει πιθανώς προστατευτικές αλλά και ανεπιθύμητες επιδράσεις στη χημεία του εγκεφάλου, για παράδειγμα σε σχέση με τη νόσο του Αλτσχάιμερ.
Η ερευνητική ομάδα του Γερμανικού Ινστιτούτου Πρόληψης της Άνοιας (DIDP) μελέτησε in vitro, χρησιμοποιώντας καλλιεργημένα ανθρώπινα νευρικά κύτταρα, την επίδραση της ιβουπροφαίνης σε διάφορες κατηγορίες λιπιδίων στον εγκέφαλο, οι οποίες είναι γνωστές ως σημαντικές στην έρευνα για την νόσο του Αλτσχάιμερ.
Αποδείχθηκε ότι η ιβουπροφαίνη αυξάνει τη συγκέντρωση ορισμένων λιπιδίων που είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία των εγκεφαλικών κυττάρων. Έτσι, αυξήθηκαν τα επίπεδα της φωσφατιδυλοχολίνης και της σφιγγομυελίνης, δύο βασικά συστατικά των κυτταρικών μεμβρανών των νευρικών κυττάρων. Σύμφωνα με την ομάδα εργασίας, αυτά τα μεμβρανικά λιπίδια είναι συνήθως μειωμένα στον εγκέφαλο των ασθενών με Αλτσχάιμερ.
“Η μελέτη μας δείχνει ότι η ιβουπροφαίνη αντιδρά εδώ στις παθολογικές αλλαγές. Αυτό θα μπορούσε να έχει θετική επίδραση στις συνάψεις και να καταπολεμά συγκεκριμένες διαδικασίες που βλάπτουν τα κύτταρα”, εξήγησε ο Marcus Grimm, επικεφαλής της μελέτης.
Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα εντόπισε και δυνητικά αρνητικές επιδράσεις – για παράδειγμα, η ιβουπροφαίνη αύξησε την ποσότητα των τριακυλογλυκεριδίων. Αυτά τα ουδέτερα λίπη χρησιμεύουν ως αποθέματα ενέργειας και μπορούν να αποθηκευτούν στα κύτταρα με τη μορφή σταγονιδίων λίπους.
Επιπλέον, το φάρμακο οδήγησε σε μείωση των πλασμαλογόνων, προστατευτικών λιπιδίων που προστατεύουν τα κύτταρα από το οξειδωτικό στρες. Στα άτομα με νόσο Αλτσχάιμερ, τα επίπεδα πλασμαλογόνων είναι ήδη σημαντικά μειωμένα – η ιβουπροφαίνη ενίσχυσε ακόμη περισσότερο αυτό το φαινόμενο.
Σύμφωνα με την ομάδα εργασίας, τα ευρήματα θα μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί προηγούμενες μελέτες έδειξαν εν μέρει αντιφατικά αποτελέσματα. Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, ορισμένες μελέτες υποδείκνυαν ότι τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα όπως η ιβουπροφαίνη θα μπορούσαν να μειώσουν τον κίνδυνο της νόσου Αλτσχάιμερ, ενώ άλλες δεν βρήκαν σαφή οφέλη.
“Οι μηχανισμοί που ανακαλύφθηκαν τώρα παρέχουν μια πιθανή εξήγηση: η ιβουπροφαίνη έχει τόσο ευεργετικά όσο και ανεπιθύμητα αποτελέσματα – η συνολική εικόνα σε έναν ζωντανό οργανισμό θα μπορούσε επομένως να εξαρτάται από την λεπτή ισορροπία αυτών των αντίθετων αποτελεσμάτων”, αναφέρουν οι επιστήμονες.
