Σε αυτήν τη μελέτη κοόρτης από τη Δανία, συμμετείχαν 51.794 ασθενείς με φλεβική θρομβοεμβολική νόσο που έλαβαν από του στόματος αντιπηκτική αγωγή κατά το διάστημα 2012-2022. Παρατηρήθηκαν 3,5 (95% CI: 3,4–3,7) επεισόδια αιμορραγίας ανα 100 ανθρωποέτη χωρίς τη χρήση ΜΣΑΦ και 6,3 (95% CI: 5,1–7,9) επεισόδια κατά τη χρήση ΜΣΑΦ (number needed to harm= 36 ανα 1 έτος). Σε σύγκριση με τη μη χρήση ΜΣΑΦ, ο σχετικός κίνδυνος εμφάνισης οποιασδήποτε αιμορραγίας σχετιζόμενης με τη χρήση ΜΣΑΦ ήταν HR: 2,09 (95% CI: 1,67–2,62), ενώ αναλόγως της φαρμακευτικής ουσίας ήταν: 1,79 (95% CI: 1,36–2,36) για την ιβουπροφαίνη, 3,30 (95% CI, 1,82–5,97) για τη δικλοφενάκη και 4,10 (95% CI, 2,13-7,91) για τη ναπροξένη. Επιπροσθέτως, σε σύγκριση με τη μη χρήση ΜΣΑΦ, οι προσαρμοσμένες αναλογίες κινδύνου που σχετίζονται με τη χρήση ΜΣΑΦ ήταν 2,24 (95% CI: 1,61–3,11) για την εμφάνιση γαστρεντερικής αιμορραγίας, 3,22 (95% CI, 1,69–6,14) για την ενδοκράνια αιμορραγία, 1,36 (95% CI, 0,67–2,77) για την αιμορραγία της αναπνευστικής οδού, 1,57 (95% CI, 0,98–2,51) για αιμορραγία του ουροποιητικού συστήματος και 2,99 (95% CI, 1,45–6,18) για αναιμία προερχόμενη από αιμορραγία. Συμπερασματικά, οι ασθενείς που έλαβαν από του στόματος αντιπηκτική αγωγή για φλεβική θρομβοεμβολή εμφάνισαν διπλάσια και πλέον αιμορραγία με την ταυτόχρονη χρήση ΜΣΑΦ.
Άρθρο: ( Bleeding risk using non-steroidal anti-inflammatory drugs with anticoagulants after venous thromboembolism: a nationwide Danish study
https://academic.oup.com/eurheartj/article/46/1/58/7900494)
Πηγή: https://www.imetha.gr/
