Στη μελέτη RIGHT μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, μελέτη ανωτερότητας από 53 κέντρα της Κίνας συμμετείχαν 2.989 ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και ανάσπαση του διαστήματος ST, που υποβλήθηκαν σε πρωτογενή διαδερμική αγγειοπλαστική. Μεταξύ 10 Ιανουαρίου 2019 και 18 Σεπτεμβρίου 2021, τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν χαμηλή δόση αντιπηκτικής αγωγής μετεγχειρητικά (Postprocedural anticoagulation-PPA) ή εικονικό φάρμακο για τουλάχιστον 48 ώρες. Πριν από την έναρξη της μελέτης, κάθε κέντρο επέλεξε 1 από τα 3 δοσολογικά σχήματα (40 mg ενοξαπαρίνης ημερησίως υποδορίως, 10 U/kg/h μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης ενδοφλεβίως, με προσαρμογή ώστε να διατηρούν ενεργοποιημένο χρόνο ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης 150-220 δευτερολέπτων ή 0,2 mg/kg/h μπιβαλιρουδίνης ενδοφλεβίως). Η πρωτογενής έκβαση αποτελεσματικότητας ήταν η μείωση του θανάτου από όλες τις αιτίες, του μη θανατηφόρου οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου, του μη θανατηφόρου εγκεφαλικού επεισοδίου, της θρόμβωσης του stent ή της επείγουσας επαναγγείωσης (οποιουδήποτε αγγείου) εντός 30 ημερών. Η βασική δευτερογενής έκβαση ήταν να αξιολογηθεί η επίδραση κάθε αντιπηκτικού σχήματος (ενοξαπαρίνη, μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη ή μπιβαλιρουδίνη) στο πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ασφάλειας ήταν η αιμορραγία βαθμού 3-5 με βάση το Bleeding Academic Research Consortium στις 30 ημέρες. Το κύριο καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας εμφανίστηκε σε 37 ασθενείς (2,5%) τόσο στην ομάδα PPA όσο και στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (HR: 1,00 95% CI: 0,63-1,57). Η συχνότητα εμφάνισης αιμορραγίας βαθμού 3- 5 με βάση το Bleeding Academic Research Consortium δεν διέφερε μεταξύ των ομάδων PPA και εικονικού φαρμάκου (8 [0,5%] έναντι 11 [0,7%] ασθενών, HR: 0,74 [95% CI: 0,30- 1,83]). Συμπερασματικά, η συνήθης μετεγχειρητική αντιπηκτική αγωγή μετά από πρωτογενή διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση ήταν ασφαλής, αλλά δεν μείωσε τα ισχαιμικά επεισόδια εντός 30 ημερών.
Πηγή: https://www.imetha.gr/
