Τι δείχνει αναδρομική μελέτη κοόρτης στο Νότιγχαμ με επικεφαλή Έλληνα επιστήμονα.
Οι ασθενείς έρχονται αντιμέτωποι με αυξημένο κίνδυνο μετεγχειρητικής θνησιμότητας για περίπου ένα έτος μετά από καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό επεισόδιο.
Γα τον λόγο αυτό, θα πρέπει να γίνεται προσεκτική αξιολόγηση κινδύνου-οφέλους για τις επερχόμενες επεμβάσεις κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, γράφουν οι συγγραφείς αγγλικής μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “JAMA Surgery”.
“Η εύρεση του βέλτιστου χρόνου για χειρουργική επέμβαση μετά από ένα καρδιαγγειακό επεισόδιο είναι πολύπλοκη. Οι μεταβαλλόμενοι σχετικοί κίνδυνοι για επιπλοκές του καρδιαγγειακού επεισοδίου, οι κίνδυνοι από την καθυστέρηση της χειρουργικής επέμβασης (π.χ. εξέλιξη της νόσου), οι απόλυτοι κίνδυνοι και οι προτιμήσεις του ασθενούς παίζουν ρόλο”, εξηγούν ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης Χρήστος Β. Χαλίτσιος από την Ακαδημαϊκή Μονάδα Ζωής και Πληθυσμιακής Υγείας του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ και οι συνεργάτες του.
Η αναδρομική μελέτη κοόρτης ανέλυσε νοσοκομειακά δεδομένα και δεδομένα θνησιμότητας από την Αγγλία. Συμπεριλήφθηκαν σε αυτά όλοι οι ενήλικες που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση με έξοδα του Εθνικού Συστήματος Υγείας το χρονικό διάστημα μεταξύ Απριλίου 2007 και Μαρτίου 2018 (εξαιρουμένων των καρδιακών και νευρολογικών επεμβάσεων).
Το πρωταρχικό καταληκτικό σημείο ήταν η θνησιμότητα από κάθε αιτία στις 30 ημέρες. Αναλύθηκαν περισσότεροι από 800.000 ασθενείς με καρδιαγγειακό συμβάν.
Συνολικά, ο πληθυσμός της μελέτης περιελάμβανε 877.430 ασθενείς με και 20.582.717 χωρίς προηγούμενο καρδιαγγειακό επεισόδιο. Στους ασθενείς με προηγούμενο καρδιαγγειακό επεισόδιο, η μετεγχειρητική θνησιμότητα αυξήθηκε σε διάστημα 11,3 μηνών.
Υπήρχε διαφορά μεταξύ εκλεκτικής και επείγουσας χειρουργικής επέμβασης: στην εκλεκτική χειρουργική επέμβαση, η περίοδος κινδύνου ήταν 14,2 μήνες, ενώ στην επείγουσα χειρουργική επέμβαση ήταν μόνο 7,3 μήνες. Οι συγγραφείς τηες μελέτης σημειώνουν επίσης ότι η διάρκεια των χρονικών περιόδων διέφερε μεταξύ των χειρουργικών κλάδων.
Το αν το καρδιαγγειακό συμβάν ήταν εγκεφαλικό επεισόδιο ή έμφραγμα του μυοκαρδίου δεν άλλαξε τη διάρκεια της περιόδου που σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο μετεγχειρητικής θνησιμότητας. Ωστόσο, ο απόλυτος κίνδυνος ήταν υψηλότερος μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο από ό,τι μετά από καρδιακή προσβολή.
Όταν έγινε διαστρωμάτωση ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα της χειρουργικής επέμβασης, ο κίνδυνος θνησιμότητας 30 ημερών βρέθηκε 1,35 φορές υψηλότερος για την επείγουσα χειρουργική επέμβαση , και 1,83 φορές υψηλότερος για την εκλεκτική χειρουργική επέμβαση
“Σε αυτή τη μελέτη, η χειρουργική επέμβαση εντός ενός έτους μετά από οξύ στεφανιαίο σύνδρομο ή εγκεφαλικό επεισόδιο σχετιζόταν με αυξημένη μετεγχειρητική θνησιμότητα, ιδίως εάν ήταν εκλεκτική”, συνοψίζουν οι συγγραφείς της μελέτης.
Συστήνουν δε ότι τα πιθανά οφέλη της χειρουργικής επέμβασης θα πρέπει να σταθμίζονται έναντι του κινδύνου αυξημένης θνησιμότητας από την υπερβολικά γρήγορη χειρουργική επέμβαση μετά από ένα καρδιαγγειακό συμβάν.
