Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι η περιεμμηνόπαυση αποτελεί ένα κρίσιμο “παράθυρο” για την αξιολόγηση της καρδιαγγειακής υγείας.
Η περιεμμηνόπαυση συνδέεται ανεξάρτητα από την ηλικία με μια ιδιαίτερα έντονη επιδείνωση της καρδιαγγειακής υγείας, σύμφωνα με ανάλυση δεδομένων από τις ΗΠΑ για την περίοδο 2007–2020 που δημοσιεύθηκε στο “Journal of the American Heart Association”.
Για τη μελέτη αναλύθηκαν δεδομένα 9.248 γυναικών ηλικίας 18–80 ετών χωρίς γνωστή καρδιαγγειακή νόσο, οι οποίες είχαν συμμετάσχει στην εθνική έρευνα NHANES (National Health and Nutrition Examination Survey).
Η καρδιαγγειακή υγεία αξιολογήθηκε με βάση το σκορ Life’s Essential 8 (LE8) της American Heart Association, το οποίο περιλαμβάνει οκτώ παραμέτρους: διατροφή, σωματική δραστηριότητα, κατανάλωση νικοτίνης, ύπνο, αρτηριακή πίεση, λιπίδια αίματος, γλυκόζη αίματος και δείκτη μάζας σώματος, με βαθμολογία από 0 έως 100 και τιμές κάτω από 50 να θεωρούνται δυσμενείς.
Οι μέσες συνολικές τιμές του LE8 μειώνονταν με την πρόοδο του αναπαραγωγικού σταδίου, από 72,2 μονάδες σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, σε 67,3 στην περιεμμηνόπαυση και 64,0 στη μετεμμηνόπαυση. Η χαμηλότερη βαθμολογία καταγράφηκε στη διατροφή, ενώ οι υψηλότερες τιμές παρατηρήθηκαν στον ύπνο.
Σε αναλύσεις προσαρμοσμένες για την ηλικία, οι γυναίκες στην περιεμμηνόπαυση είχαν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες για συνολικά δυσμενή καρδιαγγειακή υγεία σε σύγκριση με τις προεμμηνοπαυσιακές (aOR 1,92), καθώς και αυξημένο κίνδυνο για δυσμενείς δείκτες λιπιδίων (aOR 1,76) και γλυκόζης (aOR 1,83).
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ αποδίδουν τα ευρήματα κυρίως στις ορμονικές μεταβολές της περιεμμηνόπαυσης, καθώς οι διακυμάνσεις των επιπέδων οιστρογόνων μπορεί να επηρεάζουν αρνητικά τον μεταβολισμό των λιπιδίων, την ευαισθησία στην ινσουλίνη, τη λειτουργία των αγγείων και τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, ενώ παράλληλα παρατηρούνται αλλαγές στη σύσταση του σώματος με αύξηση του λιπώδους ιστού και μείωση της μυϊκής μάζας.
Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι η περιεμμηνόπαυση αποτελεί ένα κρίσιμο “παράθυρο” για την αξιολόγηση της καρδιαγγειακής υγείας και την έγκαιρη παρέμβαση, ώστε να μειωθεί ο μελλοντικός κίνδυνος καρδιομεταβολικών νοσημάτων, με ιδιαίτερη έμφαση στη διατροφή ως βασικό πεδίο βελτίωσης, καθώς τα σχετικά σκορ ήταν συνολικά χαμηλά σε όλα τα αναπαραγωγικά στάδια.
