Μια νέα έρευνα έρχεται να τονίσει τη στενή σχέση μεταξύ της συστηματικής αερόβιας άσκησης και της μείωσης του κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων. Σύμφωνα με τα ευρήματα, όσο αυξάνεται ο χρόνος που αφιερώνεται σε δραστηριότητες μέτριας έως υψηλής έντασης, τόσο μεγαλύτερα φαίνεται να είναι τα οφέλη για την υγεία της καρδιάς και των αγγείων.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αερόβια δραστηριότητα διάρκειας 560 έως 610 λεπτών την εβδομάδα, δηλαδή σχεδόν μιάμισης ώρας ημερησίως, συνδέεται με σημαντική μείωση του κινδύνου εμφράγματος του μυοκαρδίου και εγκεφαλικού επεισοδίου. Παράλληλα, τα άτομα με χαμηλότερα επίπεδα φυσικής κατάστασης φαίνεται να χρειάζονται περισσότερο χρόνο άσκησης προκειμένου να επιτύχουν αντίστοιχα οφέλη.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό British Journal of Sports Medicine, υπογραμμίζει ότι η σχέση μεταξύ άσκησης και καρδιαγγειακής υγείας δεν είναι γραμμική, καθώς τα οφέλη αυξάνονται όσο ενισχύεται η φυσική δραστηριότητα και η καρδιοαναπνευστική ικανότητα.
Ειδικοί στον τομέα της πρόληψης των καρδιαγγειακών νοσημάτων σημειώνουν ότι τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν όσα έχουν καταγραφεί και σε προηγούμενες έρευνες: τα υψηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας συνδέονται με μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών προβλημάτων. Ωστόσο, επισημαίνουν ότι τα ευρήματα θα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή, καθώς η ανταπόκριση στην άσκηση διαφέρει από άτομο σε άτομο και επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, η φυσική κατάσταση και το γενικότερο προφίλ υγείας.
Τα ευρήματα της έρευνας
Για τις ανάγκες της μελέτης, ερευνητές του Πολυτεχνείου του Μακάο στην Κίνα ανέλυσαν δεδομένα από περισσότερους από 17.000 συμμετέχοντες της βάσης UK Biobank. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 57 έτη, ενώ περισσότεροι από τους μισούς ήταν γυναίκες.
Η φυσική δραστηριότητα καταγράφηκε μέσω ειδικής συσκευής που φορούσαν οι συμμετέχοντες στον καρπό για επτά συνεχόμενες ημέρες, ενώ η καρδιοαναπνευστική τους ικανότητα αξιολογήθηκε με εργομετρική δοκιμασία ποδηλάτου και εκτίμηση της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου.
Κατά τη διάρκεια σχεδόν οκτώ ετών παρακολούθησης καταγράφηκαν 1.233 καρδιαγγειακά συμβάματα, μεταξύ των οποίων περιστατικά κολπικής μαρμαρυγής, εμφράγματος του μυοκαρδίου, καρδιακής ανεπάρκειας και εγκεφαλικού επεισοδίου.
Η ανάλυση έδειξε ότι η αύξηση του χρόνου άσκησης συνδεόταν με προοδευτική μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου. Για παράδειγμα, περίπου 340 έως 370 λεπτά μέτριας ή έντονης σωματικής δραστηριότητας την εβδομάδα σχετίζονταν με μείωση του κινδύνου κατά 20%, ανάλογα με το επίπεδο φυσικής κατάστασης των συμμετεχόντων. Ακόμη μεγαλύτερη προστατευτική επίδραση παρατηρήθηκε στα άτομα που αφιέρωναν 560 έως 610 λεπτά εβδομαδιαίως σε αερόβιες δραστηριότητες, καθώς σε αυτές τις περιπτώσεις η μείωση του κινδύνου ξεπερνούσε το 30%.
Σημειώνεται πως στις δραστηριότητες μέτριας έντασης το άτομο αναπνέει πιο γρήγορα και η καρδιά χτυπά πιο έντονα, αλλά εξακολουθεί να μπορεί να συνομιλεί. Παραδείγματα αποτελούν το γρήγορο περπάτημα, η ποδηλασία σε ήπιο ρυθμό, η κηπουρική, ο χορός και το κολύμπι με χαλαρό έως μέτριο ρυθμό.
Στον αντίποδα, στις δραστηριότητες υψηλής έντασης η αναπνοή γίνεται πιο έντονη και η συνομιλία δυσκολεύει σημαντικά, καθώς το σώμα καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια. Τέτοιες είναι το τρέξιμο, η γρήγορη ποδηλασία, το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ, η αερόβια γυμναστική υψηλής έντασης και η κολύμβηση σε γρήγορο ρυθμό.
