Η τεχνική κατάφερε να επαναφέρει τον ρυθμό χωρίς να ξεπερνά το όριο του πόνου.
Οι καρδιακές αρρυθμίες αποτελούν μία από τις κυριότερες αιτίες θανάτου στις ανεπτυγμένες χώρες, με χιλιάδες περιστατικά ετησίως.
Η καθιερωμένη θεραπεία σε σοβαρές περιπτώσεις είναι η απινίδωση, δηλαδή η εφαρμογή ισχυρού ηλεκτρικού σοκ που “μηδενίζει” τη λειτουργία της καρδιάς ώστε να επανεκκινήσει σε φυσιολογικό ρυθμό. Παρότι σώζει ζωές, η μέθοδος είναι εξαιρετικά επώδυνη και μπορεί να προκαλέσει βλάβες στον καρδιακό ιστό.
Μια ερευνητική ομάδα υπό τον φυσικό Stefan Luther, από το Max Planck Institute for Dynamics and Self-Organization, προτείνει μια πιο ήπια και στοχευμένη προσέγγιση. Μέσα από πολυετή μελέτη της καρδιάς ως ηλεκτρομηχανικού συστήματος, οι επιστήμονες κατάφεραν να κατανοήσουν σε βάθος τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια μιας αρρυθμίας.
Συγκεκριμένα, διαπίστωσαν ότι τα φυσιολογικά ηλεκτρικά κύματα που ρυθμίζουν τη σύσπαση του καρδιακού μυός μετατρέπονται σε χαοτικές δίνες (γνωστές ως “ρότορες”), οι οποίες κινούνται ανεξέλεγκτα μέσα στον ιστό. Το φαινόμενο αυτό εμποδίζει την αποτελεσματική άντληση αίματος και μπορεί να αποβεί μοιραίο.
Χρησιμοποιώντας καινοτόμες τεχνικές, όπως πειράματα σε απομονωμένες καρδιές και απεικόνιση με τετραδιάστατο υπερηχογράφημα, η ομάδα κατάφερε να εντοπίσει με ακρίβεια τα σημεία όπου ξεκινούν αυτές οι διαταραχές. Η γνώση αυτή άνοιξε τον δρόμο για μια νέα θεραπευτική στρατηγική.
Η μέθοδος που ανέπτυξαν, με την ονομασία “Adaptive Deceleration Pacing” (ADP), βασίζεται στην εφαρμογή πολλών ασθενών ηλεκτρικών παλμών σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, αντί για ένα ισχυρό σοκ. Οι παλμοί αυτοί επιβραδύνουν σταδιακά τη χαοτική δραστηριότητα, επιτρέποντας στην καρδιά να επανέλθει φυσιολογικά.
Στα εργαστηριακά πειράματα, η τεχνική κατάφερε να επαναφέρει τον ρυθμό χωρίς να ξεπερνά το όριο του πόνου.
Η ερευνητική ομάδα συνεργάζεται ήδη με βιομηχανικούς εταίρους για την περαιτέρω ανάπτυξη της τεχνολογίας και την ενσωμάτωσή της σε νέας γενιάς απινιδωτές.
Στόχος είναι, μέσα στα επόμενα χρόνια, να καταστεί διαθέσιμη σε κλινικές εφαρμογές, προσφέροντας πιο ασφαλείς και ανθρώπινες θεραπείες για τους ασθενείς.
