Τα αυτοάνοσα νοσήματα σχετίζονται με συστηματική φλεγμονή που αυξάνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο και επιπλέον μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των επιπέδων της λιποπρωτεΐνης (α) [Lp(a)]. Δεν είναι γνωστή η συσχέτιση ανάμεσα στα επίπεδα της Lp(a) με την εμφάνιση καρδιαγγειακών επεισοδίων σε άτομα με αυτοάνοσα νοσήματα. Μελετήθηκαν 353.035 συμμετέχοντες της UK Biobank, εκ των οποίων 11.229 έπασχαν από αυτοάνοσα νοσήματα, όπως συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα, ψωρίαση, κλπ. Σε παρακολούθηση 14 ετών κατεγράφησαν 19.091 μείζονα καρδιαγγειακά επεισόδια (θανατηφόρα και μη). Βρέθηκε ότι η παρουσία αυτοάνοσου νοσήματος σχετιζόταν με αύξηση του καρδιαγγειακού κινδύνου κατά 30%, ενώ Lp(a) ≥125 nmol/L (ή >50 mg/dL) σχετίζονταν με 24% ανεξάρτητη αύξηση του καρδιαγγειακού κινδύνου. Άτομα με αυξημένη Lp(a) και αυτοάνοσο νόσημα εμφάνιζαν αύξηση του καρδιαγγειακού κινδύνου κατά 77% συγκριτικά με άτομα χωρίς αυτές τις παραμέτρους. Οι ερευνητές καταλήγουν ότι οι αυτοάνοσες παθήσεις και τα αυξημένα επίπεδα Lp(a) έχουν ανεξάρτητη και επιπρόσθετη προγνωστική αξία για εμφάνιση καρδιαγγειακών επεισοδίων.
Άρθρο:
(Alebna PL, Ambrosio M, Martin M, et al. Atherosclerosis. 2025;406:119244)
Επιμέλεια:
Χ. Μιχαλακέας, MD, PhD, Καρδιολόγος
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
Υπεύθυνος Λιπιδαιμικού Ιατρείου Ευρωκλινικής Αθηνών
Λ. Ραλλίδης, Καθηγητής Καρδιολογίας
Υπεύθυνος Υπολιπιδαιμικού Ιατρείου και Ιατρείου Πρώιμης Στεφανιαίας Νόσου Β΄ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική
Π.Γ.Ν. «Αττικόν»
