Για τη συσχέτιση της μακροχρόνιας παχυσαρκίας με την έκφραση δεικτών γήρανσης στην ενήλικη ζωή, παρατηρήθηκε ένα μεγάλο μέγεθος επίδρασης
Η μακροχρόνια παχυσαρκία σχετίζεται με την έκφραση βιοδεικτών που υποδηλώνουν χαρακτηριστικά γήρανσης σε ενήλικες ηλικίας 28 έως 31 ετών, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στο JAMA Network Open.
Η Paulina Correa-Burrows, από το Πανεπιστήμιο της Χιλής, και οι συνεργάτες της εξέτασαν τη σχέση μεταξύ της μακροχρόνιας παχυσαρκίας και της έκφρασης βιοχημικών δεικτών γήρανσης σε νεότερους ενήλικες σε μια μελέτη πολλαπλών συμβάντων που ενσωματώθηκε στη Διαχρονική Μελέτη του Σαντιάγο, μια προοπτική ομάδα ενηλίκων ηλικίας 28 έως 31 ετών στη Χιλή.
Η τροχιά του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) σε όλη τη διάρκεια της ζωής ταξινομήθηκε ως υγιής ΔΜΣ σε όλη τη διάρκεια της ζωής (ομάδα 1), επίμονη παχυσαρκία από την εφηβεία (ομάδα 2) ή επίμονη παχυσαρκία από την παιδική ηλικία (ομάδα 3). Η μελέτη περιελάμβανε δείγμα 205 ενηλίκων: 43%, 21% και 36% στις ομάδες 1, 2 και 3, αντίστοιχα.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μέση διάρκεια της παχυσαρκίας ήταν 12,9 και 26,6 έτη στις ομάδες 2 και 3, αντίστοιχα.
Υπήρξε μια συσχέτιση για τη μακροχρόνια παχυσαρκία με την έκφραση βιοδεικτών στην ενήλικη ζωή που υποδηλώνουν χαρακτηριστικά γήρανσης, συμπεριλαμβανομένης της υψηλής ευαισθησίας C-αντιδρώσας πρωτεΐνης, της ιντερλευκίνης-6, του παράγοντα ανάπτυξης ινοβλαστών 21, του ινσουλινοειδούς παράγοντα ανάπτυξης 1 (IGF-1), του IGF-2, της απελίνης και της ιρισίνης
Για τη συσχέτιση της μακροχρόνιας παχυσαρκίας με την έκφραση αυτών των δεικτών στην ενήλικη ζωή, παρατηρήθηκε ένα μεγάλο μέγεθος επίδρασης.
«Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η μακροχρόνια παχυσαρκία συσχετίστηκε με πρόωρη φυσιολογική παρακμή, προκαλώντας μοριακές υπογραφές γήρανσης ήδη από την ηλικία των 28 έως 31 ετών», έγραψαν οι συγγραφείς.
