Τα ευρήματα σε χιλιάδες εθελοντές ηλικίας άνω των 60 ετών. Πώς μπορεί να εξηγείται η συσχέτιση.
Οι κοινωνικά απομονωμένοι μεσήλικες και ηλικιωμένοι μπορεί να έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη, καθώς η μοναξιά φαίνεται να αυξάνει το σάκχαρο, αναφέρουν επιστήμονες από την Καλιφόρνια.
Σε πολυετή μελέτη που πραγματοποίησαν ανακάλυψαν ότι οι μοναχικοί 60άρηδες και 70άρηδες έχουν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να παρουσιάζουν προβλήματα με το σάκχαρό τους.
Το πώς ακριβώς θα μπορούσε η μοναξιά να οδηγεί στον διαβήτη δεν είναι γνωστό. Οι επιστήμονες όμως πιστεύουν ότι εμπλέκονται βιολογικοί και συμπεριφορικοί παράγοντες.
Προγενέστερες μελέτες έχουν συσχετίσει την μοναξιά με αυξημένα επίπεδα των ορμονών του στρες, ιδίως της κορτιζόλης. Η υψηλή κορτιζόλη οδηγεί σε αύξηση της γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα, καθώς και στην αύξηση της αντοχής του οργανισμού στην ινσουλίνη. Επομένως αυξάνει τον κίνδυνο διαβήτη.
Όσοι εξ άλλου αισθάνονται μόνοι, είναι πιθανότερο να υιοθετήσουν ανθυγιεινές συνήθειες. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνονται κακή διατροφή και καθιστική ζωή, που αποτελούν γνωστούς παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη τύπου 2 διαβήτη.
Επιπλέον, κακή διατροφή και καθιστική ζωή αυξάνουν τον κίνδυνο συσσώρευσης περιττών κιλών. Η παχυσαρκία επίσης αποτελεί παράγοντα κινδύνου για διαβήτη τύπου 2.
Η νέα μελέτη
Τα νέα ευρήματα παρουσιάσθηκαν στο ετήσιο συνέδριο της αμερικανικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας (ENDO 2025) που διεξάγεται στο Σαν Φρανσίσκο. Τη μελέτη διεξήγαγαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας.
Οι ερευνητές εξέτασαν στοιχεία από 3.833 εθελοντές. Την περίοδο 2003-2008 οι άνθρωποι αυτοί είχαν δηλώσει συμμετοχή σε μεγάλη πληθυσμιακή μελέτη στις ΗΠΑ (μελέτη NHANES). Εκείνη την εποχή είχαν ηλικία 60 έως 84 ετών.
Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, όσοι ήσαν κοινωνικά απομονωμένοι είχαν κατά 75% περισσότερες πιθανότητες να αντιμετωπίζουν προβλήματα με το σάκχαρό τους. Είχαν επίσης κατά 34% περισσότερες πιθανότητες να πάσχουν από διαβήτη τύπου 2.
Ο διαβήτης αυτός σχετίζεται με τον τρόπο ζωής και συνήθως (αλλά όχι πάντα) διαγιγνώσκεται μετά την ενηλικίωση.
Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η μοναξιά «μπορεί να αποτελεί σημαντικό, αλλά παραμελημένο παράγοντα κινδύνου για διαβήτη και φτωχό γλυκαιμικό έλεγχο», είπαν οι ερευνητές στο συνέδριο.
