Πιθανές δομικές αλλαγές στους εγκεφάλους ασθενών που διαγνώστηκαν με COVID-19,εξέτασε προοπτική μελέτη ερευνητώναπό το Ηνωμένο Βασίλειο. Για τον σκοπό αυτό αξιολογήθηκαν διαδοχικές απεικονίσεις με Μαγνητική Τομογραφία εγκεφάλου, πριν και μετά τη νόσο.
Στόχος ήταν να διερευνηθεί η επίδραση που μπορεί να έχει η νόσος COVID-19 στο κεντρικό νευρικό σύστημα, ακόμα και σε περιπτώσεις που η νόσος ήταν ήπια και δεν απαιτούσε τη νοσηλεία του ασθενή. Σημειώνεται ότι χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από τη UK-Biobank, μία μεγάλης κλίμακας βάση δεδομένων που περιλαμβάνει και απεικονιστικά στοιχεία. Η εν λόγω μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature ,με επικεφαλής την Gwenaëlle Douaud από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Ο πληθυσμός της μελέτης ήταν 401 ασθενείς και τα στοιχεία τους τέθηκαν σε σύγκριση με αυτά 384 ασθενών χωρίς COVID-19 (μάρτυρες). Σε όλους τους ασθενείς πραγματοποιήθηκαν δύο μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου, τα ευρήματα των οποίων συγκρίθηκαν για κάθε ασθενή. Η πρώτη μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου διενεργήθηκε πριν τη νόσο COVID-19, οπότε αποκλείστηκαν οι ασθενείς που είχαν δομικές αλλαγές στον εγκέφαλο άσχετες με τη λοίμωξη. Η δε δεύτερη μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου πραγματοποιήθηκε κατά μέσο όρο 141 ημέρες μετά τη νόσο COVID-19. Οι ασθενείς δε διέφεραν σημαντικά από τους μάρτυρες στα αρχικά τους χαρακτηριστικά (ηλικία, φύλο, λοιπό ιατρικό ιστορικό).
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς με ιστορικό COVID-19 είχαν :
- μεγαλύτερη μείωση στον όγκο της φαιάς ουσίας και στη σκιαγραφική ενίσχυση συγκεκριμένα στις περιοχές της κογχομετωπιαίας και παρά-ιπποκάμπειας έλικας.
- μεγαλύτερες αλλαγές στη διάχυση σε περιοχές που σχετίζονται με τον πρωτογενή οσφρητικό φλοιό.
- μεγαλύτερη μείωση στο συνολικό όγκο του εγκεφάλου
Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώθηκαν και αφού αποκλείστηκαν από την ανάλυση οι ασθενείς που χρειάστηκαν νοσηλεία για τη νόσο COVID-19.
Επίσης, αξιολογήθηκε και η νοητική κατάσταση των ασθενών πριν και μετά τη νόσο, με μία σειρά νευροψυχολογικών δοκιμασιών. Οι ασθενείς δεν παρουσίαζαν διαφορές στην πρώτη αξιολόγηση σε σχέση με τους μάρτυρες. Αντίθετα, οι νοσήσαντες είχαν χειρότερη απόδοση στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες.
Όπως προέκυψε οι δομικές αλλαγές που παρατηρούνται στον εγκέφαλο είναι εντονότερες σε περιοχές που σχετίζονται με την όσφρηση και το λιμβικό σύστημα. Ενδεχομένως η αιτία είναι σε ανάδρομες εκφυλιστικές αλλοιώσεις μέσω της οσφρητικές οδού, ή στις έντονες φλεγμονώδεις διαδικασίες που κατά τη νόσηση, ή ακόμη στον περιορισμένο ερεθισμό των συγκεκριμένων περιοχών λόγω ανοσμίας.
Οι επιστήμονες καταλήγουν ότι η νόσος COVID-19 μπορεί να προκαλέσει την εκδήλωση δομικών εγκεφαλικών αλλαγών. Ωστόσο, θα πρέπει να διευκρινιστεί εάν αυτές οι αλλαγές μπορεί να παραμείνουν σε μόνιμη βάση ή να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη λειτουργικότητα των ασθενών.
Επιμέλεια: οι κ.κ. καθηγητές Νευρολογίας του ΕΚΠΑ και διευθυντής της Β’ Νευρολογικής Κλινικής, Γεώργιος Τσιβγούλης, Νευρολογίας-Νευροψυχολογίας του ΕΚΠΑ Γεώργιος Παρασκευάς, Νευρολογίας-Νευροψυχολογίας του ΕΚΠΑ Σωτήριος Γιαννόπουλος, Παθολογίας-Λοιμωξιολογίας του ΕΚΠΑ Σωτήριος Τσιόδρας και η νευρολόγος κα Λίνα Παλαιοδήμου.
Πηγή: https://virus.com.gr/covid-19-poios-o-kindynos-ekdilosis-egkefalikon-domikon-allagon/
