- Ο προαθλητικός καρδιολογικός έλεγχος έχει σαν σκοπό την διάγνωση των παθολογικών καταστάσεων που μπορούν να οδηγήσουν σε αιφνίδιο καρδιακό θάνατο κατά την διάρκεια της άσκησης. Παρόλο που πολλοί από τους τραγικούς θανάτους νεαρών, κατά τα άλλα υγειών ατόμων, μένουν ανεξήγητοι, αρκετοί θα μπορούσαν αποφευχθούν.
Ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος που οφείλεται στην άσκηση ορίζεται ως ο ξαφνικός και απρόσμενος θάνατος που συμβαίνει κατά τη διάρκεια ή λίγο μετά την άσκηση και συμβαίνει σε άτομο που κατά τα άλλα ήταν υγιής. Η επίπτωση του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου στους αθλητές ανέρχεται στις 2.1 ανά 100.000 σε σύγκριση με το 0.7 ανά 100.000 στο γενικό πληθυσμό.
Οι κυριότερες αιτίες αιφνίδιου καρδιακού θανάτου σε αθλητές:
Α. Κάτω των 35 χρονών:
- Υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια
- Συγγενείς ανωμαλίες στεφανιαίων αγγείων
- Σύνδρομο μακρού QΤ
- Σύνδρομο BrugadaΣύνδρομο βραχέος QT
- Κατεχολαμινεργική πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία
- Μυοκαρδίτιδα
- Αρρυθμιογόνος Μυοκαρδιοπάθεια Δεξιάς Κοιλίας
Β. Άνω των 35 χρονών:
- Στεφανιαία νόσος
- Συγγενείς ανωμαλίες στεφανιαίων αγγείων
- Μυοκαρδίτιδα
- Διατατικού τύπου μυοκαρδιοπάθεια
- Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας
- Στένωση αορτικής βαλβίδας
Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι άτομα κάθε ηλικίας, που ασχολούνται τακτικά, είτε ερασιτεχνικά είτε επαγγελματικά, με κάποιο άθλημα θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον μια φορά από προληπτικό καρδιολογικό έλεγχο. Το αρχικό στάδιο του ελέγχου περιλαμβάνει την λήψη ενός καλού ατομικού ιστορικού ιδίως για την παρουσία συμπτωμάτων κατά την άσκηση (θωρακικό άλγος, ζάλη, ασυνήθιστη ταχυκαρδία, συγκοπτικά επεισόδια). Απαραίτητη είναι και η λήψη ενός λεπτομερούς οικογενειακού ιστορικού και την αναζήτηση περιστατικών αιφνίδιου καρδιακού θανάτου στην οικογένεια σε άτομα κάτω των 50 ετών ή/και παρουσία νεαρών ατόμων με κάποιου είδους καρδιοπάθειας.
Στην συνέχεια διενεργείται μια πλήρης κλινική εξέταση που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων σωστή ακρόαση της καρδιάς, μέτρηση αρτηριακής πίεσης και έλεγχο των περιφερικών σφίξεων. Ακολουθεί το ηλεκτροκαρδιογράφημα τα ευρήματα του οποίου θα καθορίσουν τον περαιτέρω έλεγχο του ασθενούς (ΕΙΚΟΝΑ 1).
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η διάγνωση κάποιας παθολογίας δεν είναι ταυτόχρονα απαγορευτική για οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα. Η σωστή περαιτέρω διερεύνηση με απεικονιστικό ή ακόμα και γονιδιακό έλεγχο δίνει την δυνατότητα στον ιατρό να συμβουλεύσει σωστά τον αθλητή ως προς τον τρόπο και το είδος της άσκησης που μπορεί να συμμετέχει. Παραδείγματος χάριν αθλητής με μυοκαρδίτιδα πρέπει να απέχει τουλάχιστον 6 μήνες από κάθε είδους άσκηση και να επιστρέψει στην ενεργό δράση μόνο εάν όλα τα εργαστηριακά και απεικονιστικά ευρήματα επιστρέψουν στον φυσιολογικό. Στο ίδιο μήκος κύματος, αθλητής με θετικό γονίδιο υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας αλλά με φυσιολογικό υπερηχογραφικό έλεγχο δύναται να συμμετέχει σε όλα τα αθλήματα με συχνό επανέλεγχο της καρδιακής λειτουργίας.
Στόχος του προληπτικού καρδιολογικού ελέγχου σε επαγγελματίες ή ερασιτέχνες αθλητές είναι η έγκαιρη εντόπιση των ατόμων αυξημένου κινδύνου μειώνοντας δραματικά την πιθανότητα αιφνίδιου καρδιακού θανάτου.
Επιμέλεια-Συγγραφή: Δρ. Αντώνης Ιωάννου — Καρδιολόγος, MD,PhD
Πηγή: https://nicosiacardiologypractice.cy/i-simasia-tou-proathlitikoy-kardiologikoy-elegxou/
