Η χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας επιβάλλει το «πάγωμα» της καρδιακής λειτουργίας:
Η επικράτηση της κλασικής επέμβασης ByPass, που καθιέρωσε ο R. Favaloro το 1967, βασιζόταν στην άνεση χειρισμών που προσέφερε το ακίνητο και αναίμακτο πεδίο με χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας. Η χρήση της, όμως, σχετίστηκε στην πορεία με σειρά αρνητικών φαινομένων, όπως η διαταραχή διαπερατότητας της βασικής μεμβράνης, η συστηματική φλεγμονώδης αντίδραση, οι διαταραχές του μηχανισμού πήξης, οι νευρολογικές επιπλοκές από μικροέμβολα, η διαταραχή του ανοσολογικού μηχανισμού κ.α..
Σωλήνες, λαβίδες και καθετήρες τοποθετούνται στην καρδιά και στην αορτή:
Αυτό ενέχει τον κίνδυνο τραυματισμού ή επιπλοκών.
Το αίμα κυκλοφορεί σε τεχνητούς σωλήνες, έξω από το σώμα:
Με τον τρόπο αυτό, αλλοιώνονται στοιχεία του αίματος, αυξάνει ο κίνδυνος μετεγχειρητικής αιμορραγίας, επηρεάζονται οι πνεύμονες, τα νεφρά και άλλα όργανα
«Φυτεύονται» μοσχεύματα στην αορτή:
Ο χειρισμός αυτός αυξάνει τους κινδύνους για διαχωρισμό της αορτής ή για εγκεφαλικό
επεισόδιο.
Τα φλεβικά μοσχεύματα αποφράσσονται γρήγορα:
Έχει αποδειχθεί ότι, η χρήση φλεβικών μοσχευμάτων δεν εξασφαλίζει τη διάρκεια της εγχείρησης ByPass, καθώς αυτά αποφράσσονται σε ποσοστό 40-50% εντός 10-20 ετών, με αποτέλεσμα να απαιτείται επανεγχείρηση.
Από μια σειρά μελετών, προκύπτει η υπεροχή της εγχείρησης ByPass σε Πάλλουσα Καρδιά σε ό,τι αφορά τη μείωση των εγχειρητικών κινδύνων, με αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη εξάπλωσή της διεθνώς.
Από μια σειρά μελετών, προκύπτει η υπεροχή της εγχείρησης ByPass σε Πάλλουσα Καρδιά σε ό,τι αφορά τη μείωση των εγχειρητικών κινδύνων, με αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη εξάπλωσή της διεθνώς.
Eπιμέλεια: Σωτήριος Πράππας, ΜD, FECTS, Διευθυντής Καρδιοχειρουργικής Κλινικής Νοσοκομείου “ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ”, Αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Καρδιοθωρακοχειρουργικής Εταιρείας (W.S.C.T.S), Ιδρυτής και Πρόεδρος της Εταιρείας “Euro-Asian Bridge” (EAB)
Πηγή: https://www.sprapas.com/
