Η RECOVERY trial από το Ηνωμένο Βασίλειο μάς έδειξε ότι ένα παλιό φάρμακο, η δεξαμεθαζόνη, σώζει ζωές όταν χρησιμοποιείται την κατάλληλη στιγμή, στους κατάλληλους ασθενείς με COVID-19. Μας έδειξε όμως ταυτόχρονα ότι ΑΥΞΑΝΕΙ τη θνητότητα όταν χορηγηθεί νωρίς, δηλαδή πριν ο ασθενής εμφανίσει ανάγκη για χορήγηση οξυγόνου.
Αυτό το τελευταίο αγνοείται επιδεικτικά στην Ελλάδα, όπου η δεξαμεθαζόνη χορηγείται αδιακρίτως στην πρωτοβάθμια· πολλοί ασθενείς με ήπια συμπτώματα (ή χωρίς συμπτώματα) λαμβάνουν συνταγή με το starter pack της αχρηστίας, απλά επειδή διαγνώστηκαν με θετικό τεστ: αζιθρομυκίνη (δεν κάνει τίποτα άμεσα, βλάπτει έμμεσα) και δεξαμεθαζόνη (βλάπτει αν ο ασθενής δεν είναι ήδη στο νοσοκομειακό κρεβάτι με οξυγόνο).
Στη συζήτηση για τη μεγάλη θνητότητα από COVID-19 στα ελληνικά νοσοκομεία, δεν βλέπω γιατί θα πρέπει να αγνοείται κάτι τόσο προφανές ως υπόθεση. Γιατί δεν το μετράμε; Γιατί δεν επιτρέπεται η πρόσβαση σε ανωνυμοποιημένα στοιχεία συνταγογράφησης σε όποιον θέλει να ελέγξει τέτοιες πιθανές συσχετίσεις;
Επιμέλεια: Διαμαντής Κλημεντίδης, Clinical Pharmacy Specialist-Antimicrobial Stewardship-Geriatrics, Ψυχιατρική Κλινική Αγία Αικατερίνη
